احراز هویت و مجوزدهی در پروتکل MCP: راهنمای جامع
یاد بگیرید چگونه سرورهای MCP را در مقابل دسترسی غیرمجاز محافظت کنید و مکانیسم احراز هویت بین کلاینتها و سرورهای Model Context Protocol را درک نمایید.
احراز هویت و مجوزدهی در پروتکل MCP
پروتکل Model Context Protocol یا MCP یک استاندارد نوظهور برای ارتباط بین عاملهای هوش مصنوعی و سرویسها است که در اواخر سال ۲۰۲۴ منتشر شد. این پروتکل امکان دسترسی استاندارد به منابع، دادهها و عملکردها را فراهم میکند.
انواع انتقال داده
- انتقال stdio: برای سرورهای محلی که به عنوان زیرفرآیند کلاینت اجرا میشوند
- انتقال Streamable HTTP: برای سرورهای راهدور که از پروتکل OAuth 2.1 استفاده میکنند
فرآیند احراز هویت OAuth
کلاینت MCP از طریق مراحل زیر احراز هویت میشود:
- کشف متادیتای سرور منبع
- کشف سرور احراز هویت
- ثبت کلاینت
- مجوزدهی کاربر
- درخواستهای احراز هویت شده
نکات امنیتی کلیدی
- ذخیرهسازی توکن: توکنهای دسترسی باید به صورت امن ذخیره شوند
- تازهسازی توکن: استفاده از توکنهای تازهساز برای طولانیتر کردن عمر جلسات
- کنترلهای دسترسی: مدیریت حوزههای مجوز و سطوح دسترسی
“MCP کلیدی برای مفیدتر کردن راهحلهای هوش مصنوعی است”
“دسترسی به سیستمهای نرمافزاری دیگر باید ایمن باشد”
این پروتکل به طور پیوسته در حال توسعه است و جامعه فعالی دارد که بر روی بهبود جنبههای امنیتی و احراز هویت کار میکنند.
