کمکهای توسعهای غرب؛ ابزار اصلاح یا تثبیت نابرابری در جوامع فقیر؟
کمکهای توسعهای غرب به جوامع فقیر با تثبیت نابرابری اجتماعی به ظهور طبقات سیاسی و اقتصادی وابسته منجر شده است. این کمکها در کشورهایی مانند افغانستان و میانمار به جای کاهش فقر، ساختارهای نابرابری را تقویت کردهاند.

کمکهای توسعهای غرب و تأثیر آن بر نابرابریهای اجتماعی
کمکهای توسعهای کشورهای غربی به جوامع فقیر اغلب با اهداف انساندوستانه و توسعهای ارائه میشوند، اما در عمل به تثبیت نابرابریهای اجتماعی منجر میشوند. این کمکها در بسیاری از موارد به جای ایجاد تحول ساختاری، باعث ظهور طبقات سیاسی و اقتصادی وابسته میشوند که وابستگی خود به کمکهای خارجی را حفظ میکنند.
- کمکها اغلب از طریق کانالهای غیرمستقیم توزیع میشوند و به دست نخبگان محلی میرسند
- ایجاد وابستگی اقتصادی بلندمدت به جای خودکفایی
- تقویت ساختارهای قدرت موجود به جای تغییر آنها
- عدم تطابق برنامههای توسعه با نیازهای واقعی محلی
- تمرکز بر پروژههای نمایشی بدون تأثیر پایدار
“کمکهای توسعهای غرب در افغانستان نه تنها نتوانسته فقر را کاهش دهد، بلکه شبکههای فاسد سیاسی را تقویت کرده است.”
“در میانمار، کمکهای خارجی به گسترش شکاف بین مناطق شهری و روستایی دامن زده است.”
این رویکرد کمکرسانی نیازمند بازنگری اساسی است تا به جای تثبیت نابرابری، به تحول واقعی بینجامد.



