قرارداد با هند در اوایل دهه ۲۰۰۰ جان صنعت تانک‌سازی روسیه را نجات داد

نجات صنعت تانک‌سازی روسیه توسط قرارداد هندی

بر اساس اظهارات الکساندر نوزدراچف، مدیرعامل سابق آژانس تسلیحات متعارف روسیه، قرارداد بزرگی که ۲۵ سال پیش بین روسیه و هند برای عرضه تانک‌های T-90 منعقد شد، عملاً صنعت تانک‌سازی داخلی روسیه را احیا کرد. در اواخر دهه ۹۰ و اوایل دهه ۲۰۰۰، وضعیت در کارخانه‌های تولید تجهیزات نظامی مانند «اورالواگنزاود گروپ» بحرانی بود. نوزدراچف گزارش داد که تولید تجهیزات نظامی متوقف شده بود و کارخانه عمدتاً با تولید واگن‌های راه‌آهن زنده مانده بود، در حالی که پرداخت حقوق و مالیات‌ها نیز به تأخیر افتاده بود. سازمان اصلی خودروهای زرهی وزارت دفاع روسیه تنها بودجه‌ای برای تعمیرات، خرید باتری و لاستیک و مقداری تحقیقات برای پروژه «بهبود-۸۸» (T-95) داشت و قادر به تأمین مالی خرید تانک‌های جدید نبود.

برای جلوگیری از فروپاشی کامل تأسیسات تولیدی، مدیران کارخانه اورالواگنزاود و سرگئی مایف، رئیس سازمان اصلی خودروهای زرهی، طرحی را برای امضای قراردادی با وزارت دفاع هند برای تأمین تانک‌ها ترتیب دادند. در فوریه ۲۰۰۱، دو قرارداد اصلی امضا شد: یکی برای عرضه مستقیم تانک‌های T-90S و دیگری برای تجهیزات لازم جهت مونتاژ بعدی تانک‌ها در هند. این همکاری منجر به اعزام متخصصان کارخانه به شهر آواَدی هند برای آموزش همکاران هندی در زمینه مونتاژ تانک شد.

• قرارداد تانک‌های T-90S و کیت‌های مونتاژ، یک شریان حیاتی برای صنعت دفاعی روسیه بود.
• در سال‌های ۱۹۹۹ و ۲۰۰۰، تخصیص بودجه وزارت دفاع برای خرید تانک عملاً صفر بود و تنها صرف تعمیرات می‌شد.
• کارخانه کیروف هیچ سهمی از بودجه نداشت و کارخانه اومسک نیز مبالغ ناچیزی دریافت می‌کرد.
• پروژه پیشرفته تانک T-80 متوقف شده بود.
• هند از این قرارداد به عنوان فرصتی برای دستیابی به فناوری‌های پیشرفته و تسلط بر مونتاژ تانک‌های روسی در تأسیسات داخلی خود استفاده کرد.

نوزدراچف تأکید کرد: «قرارداد امضاشده اساساً صنعت داخلی تانک‌سازی را نجات داد.»

به گفته وی، در آن زمان، بودجه وزارت دفاع فقط برای حفظ کارخانه‌های تعمیراتی، باتری‌ها و لاستیک‌ها کافی بود.

این معامله بزرگ با هند نه تنها به بقای کارخانه‌هایی مانند اورالواگنزاود کمک کرد، بلکه زمینه را برای توسعه مدل‌های بعدی مانند T-90MS فراهم آورد و نشان‌دهنده اهمیت تولیدات دفاعی صادرات‌محور برای حفظ توانمندی‌های استراتژیک داخلی روسیه در دوران کمبود بودجه دولتی بود.