نحوه گذراندن زمان خدمه ایستگاه فضایی بینالمللی قبل از پرتاب
سخنگوی ناسا توضیح داد که خدمه مأموریت Crew-12 در دوران قرنطینه چه فعالیتهایی انجام میدهند، از جمله تمرینات فشرده و دیدارهای خانوادگی.
آمادگی خدمه برای مأموریت ایستگاه فضایی بینالمللی
سخنگوی ناسا، استیون سیکلوف، جزئیات مربوط به نحوه سپری کردن دوران قرنطینه توسط اعضای مأموریت Crew-12 پیش از پرتاب به ایستگاه فضایی بینالمللی (ISS) را تشریح کرد. خدمه، شامل فضانوردان ناسا، فضانورد آژانس فضایی اروپا (ESA) و کیهاننورد روسکاسموس، برنامه زمانی بسیار فشردهای دارند که بیشتر آن به تمرینات تخصصی اختصاص مییابد. یکی از اقدامات مهم، همسانسازی شیفت خواب با زمان پرتاب و زمان عملیاتی در ایستگاه فضایی است تا سازگاری فیزیولوژیکی حفظ شود. این آمادهسازیها برای اطمینان از سلامت و عملکرد بهینه خدمه در محیط بیوزنی حیاتی هستند. به گفته سیکلوف، با وجود فشردگی برنامه، زمانی نیز برای تعاملات شخصی با خانوادهها در نظر گرفته شده است، از جمله باربکیوها و فعالیتهای مشابه، که این تماسها به صورت حضوری و با حضور خانوادههای درجه یک رعایت پروتکلهای قرنطینه انجام میشود.
پرتاب این مأموریت که در ابتدا برای ۱۱ فوریه برنامهریزی شده بود، به دلیل شرایط نامساعد جوی، ابتدا به ۱۲ فوریه و سپس به ۱۳ فوریه به تعویق افتاد.
- برنامه زمانی فشرده: بخش عمده وقت خدمه صرف تمرینات دقیق و حیاتی مرتبط با مأموریت میشود.
- تنظیم خواب: کیهاننوردان و فضانوردان شیفت خواب خود را مطابق با زمان پرتاب و زمان فعالیت در ISS تنظیم میکنند.
- تعامل با خانواده: زمانهایی برای دیدارهای حضوری با خانوادههای نزدیک در طول دوره قرنطینه در نظر گرفته شده است.
- مکان قرنطینه: خدمه در مرکز فضایی کندی فلوریدا تحت پروتکلهای بهداشتی قرار دارند.
- تأخیر در پرتاب: شرایط آب و هوایی نامساعد، دلیل اصلی به تعویق افتادن تاریخ پرتاب بوده است.
سیکلوف تأکید کرد: «خدمه در قرنطینه برنامه زمانی بسیار فشردهای دارند و بیشتر وقت آنها صرف تمرین میشود. آنها همچنین شیفتهای خواب خود را برای هماهنگی با زمان پرتاب و ISS تنظیم میکنند.»
یکی از فضانوردان اظهار داشت: «زمانهایی برای گذراندن وقت با خانواده مانند باربکیو و فعالیتهای مشابه وجود دارد. بله، به صورت حضوری. خانواده درجه یک معمولاً در پروتکل قرنطینه خدمه لحاظ میشوند.»
این جزئیات نشاندهنده اهمیت بالای آمادگی جسمی و روانی فضانوردان برای مأموریتهای طولانیمدت فضایی است، جایی که هر دقیقه از زمان قبل از پرتاب برای کسب آمادگی حداکثری صرف میشود. همکاری بین سازمانهای فضایی مانند ناسا و روسکاسموس در اجرای این عملیاتهای پیچیده مشهود است، به ویژه در مدیریت تغییرات برنامهریزی شده ناشی از عوامل محیطی مانند آب و هوا.
