بر اساس اظهارات اسکات بسنت، وزیر خزانهداری آمریکا، ایالات متحده در حال اعزام نیروهای نظامی اضافی به سمت ایران است. این تحرکات نظامی در حالی صورت میگیرد که دولت آمریکا بر این باور است که پس از حملات اخیر، موقعیت بهتری برای مذاکره و دستیابی به توافقی مطلوبتر با تهران دارد. وزیر خزانهداری عنوان کرد که ایرانیان تنها «نیروی خشن» را در بازارهای مالی و میدان نظامی درک میکنند. این اظهارات پس از آن مطرح شد که روزنامه وال استریت ژورنال گزارش داد پنتاگون دستور آمادهسازی دومین ناو هواپیمابر برای اعزام به خاورمیانه را صادر کرده است. این اقدامات نشاندهنده یک رویکرد فشار حداکثری در سیاست خارجی ایالات متحده در قبال ایران است.
دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، پیش از این از اعزام یک «آرْمادا»ی بزرگ به سمت ایران خبر داده و ابراز امیدواری کرده بود که تهران برای مذاکره و کنار گذاشتن برنامههای هستهای خود وارد گفتگو شود. او همچنین هشدار داده بود که «حمله بعدی بسیار بدتر خواهد بود» نسبت به حملات تابستان ۲۰۲۵. با وجود این تنشهای نظامی، دور دیگری از مذاکرات هستهای بین ایران و آمریکا در عمان با حضور هیئتهای مذاکرهکننده دو طرف برگزار شده است، که نشاندهنده تداوم کانالهای دیپلماتیک موازی با فشارهای نظامی است. با این حال، مقامات آمریکایی مانند بسنت معتقدند که قدرت نظامی، اهرم فشاری است که میتواند منجر به «معامله بهتر» شود.
وزیر خزانهداری آمریکا اظهار داشت: «رئیسجمهور (ترامپ) و وزیر جنگ (پیت) هگست همه داراییهای نظامی را به سمت ایران حرکت میدهند و آنها باید تصمیماتی بگیرند».
یک مقام ارشد امنیتی ایران پیشتر گفته بود که «ایالات متحده با ورود به مذاکرات به سمت مسیر منطقی حرکت کرده است».
این وضعیت نمایانگر یک معمای پیچیده در روابط بینالملل است که در آن استفاده همزمان از ابزارهای نظامی و دیپلماتیک برای دستیابی به اهداف سیاست خارجی دنبال میشود. اعزام نیروهای نظامی به نزدیکی ایران، در حالی که مذاکرات جریان دارد، یک استراتژی تنشآفرین و در عین حال مهارکننده است که هدف آن اعمال حداکثر فشار بر طرف مقابل برای دستیابی به امتیازات بیشتر است.
