محدودیت سوار شدن مسافران با لباس شنا بر اتوبوسهای سیدنی به بهانه «نظافت»
شورای منطقه ساحلی شمالی سیدنی سوار شدن مسافران با لباس شنا و بدون پیراهن را در سرویس شاتل رایگان خود ممنوع کرد و رعایت ادب در پوشش را الزامی دانست.

ممنوعیت پوشش نامناسب در اتوبوسهای ساحلی سیدنی
شورای منطقه ساحلی شمالی سیدنی، از جمله مناطق مأنوس با ساحل مانند مَنلی، فیرلایت و بالگولا، تصمیمی اجرایی در خصوص اتوبوس شاتل رایگان خود به نام “Hop, Skip and Jump” گرفته است که واکنشهای متفاوتی را در پی داشته است. این سرویس که اغلب توسط ساحلگردان مورد استفاده قرار میگیرد، اکنون از مسافران میخواهد که «پوشش مناسبی» داشته باشند و تأکید دارد که «لباس باید روی لباس شنا پوشیده شود». این اطلاعیه جدید پس از دریافت بازخورد از مسافران فعلی نصب شده است.
شورای شهر در توجیه این اقدام، به قوانین محلی استناد کرده که به رانندگان اتوبوس این اجازه را میدهد که ورود مسافرانی را که لباسشان «ممکن است باعث کثیفی یا آسیب به وسیله نقلیه شود، یا باعث ناراحتی یا آسیب به سایر مسافران یا راننده شود» رد کنند. به طور خاص، اشاره شده است که پوشیدن لباسهای خیس یا شنی میتواند بر «نظافت و راحتی محیط حمل و نقل مشترک» تأثیر بگذارد. این موضوع بهویژه در مورد مسافران با لباسهای شنای خیس و آغشته به شن مطرح شده که میتوانند صندلیها را مرطوب و کثیف کنند.
موضوع «ادب در پوشش» در فضاهای عمومی استرالیا سابقهای دارد، چنانکه پیش از این نیز شورایی در منطقه کوههای آبی استفاده از مایوهای سبک «G-string» را در استخرهای عمومی ممنوع کرده بود. معاون شهردار منطقه ساحلی شمالی، کندی بینگهام، اظهار داشت که برخی مایوها، به ویژه «بیکینیهای به سبک بند نازک»، برای مسافران سالمند «دور از انتظار» و «مواجههکننده» هستند. او نگرانیها را بر محور بهداشت و کثیفی صندلیها توسط مسافران خیس متمرکز ساخت.
- واکنشهای عمومی: در شبکههای اجتماعی، این قانون با تعابیر متفاوتی روبهرو شد؛ برخی آن را یادآور «سیدنی دهه ۱۹۲۰» دانستند و خواستار تمرکز شورا بر فعالیتهای اصلی خود شدند، در حالی که برخی دیگر معتقد بودند پوشاندن لباس شنا هنگام فاصله گرفتن از ساحل یک «قاعده طلایی» قدیمی است.
- تحلیل فرهنگی: لورن روزورن، کارشناس فرهنگی از دانشگاه ملبورن، اظهار داشت که این مقررات نشاندهنده «دیدگاههای ثابت» جامعه درباره ارائه عمومی بدن است. او همچنین به نقد «استاندارد دوگانه جنسیتی» پرداخت و اشاره کرد که بدن زنان اغلب تحت نظارت بیشتری قرار میگیرد و از آنها انتظار میرود به گونهای لباس بپوشند که موجب ناراحتی دیگران نشود.
- استناد به قوانین: قانون اصلی شورا بر اساس حفظ پاکیزگی و جلوگیری از آسیب به تجهیزات و ایجاد راحتی برای سایر مسافران شکل گرفته است.
- هدف اصلی: کنترل بر ظاهر فیزیکی جمعیت در وسایل نقلیه عمومی تحت شرایط خاص اقلیمی و نیازهای بهداشتی.
«این دیدگاهها ذاتاً درست یا غلط نیستند، اینها صرفاً نظرات هستند. مردم حق شکایت دارند، اما این به معنای آن نیست که شورا موظف به پاسخگویی باشد.»
«زنان انتظار دارند به شیوهای لباس بپوشند که مردان را به طور بیش از حد «وسوسه نکند» و نسبت به این که بدنشان دائماً ارزیابی میشود، آگاه باشند.»
در نهایت، این تصمیم یک نمونه واضح از تعارض میان رعایت حریم خصوصی و پوشش شخصی در برابر مقررات عمومی برای حفظ بهداشت و راحتی در فضاهای مشترک است، بهویژه در فضایی که سبک زندگی ساحلی غالب است.




