مهاجرت ستارگان بزرگ سینما به صفحهی تلویزیون: یک پدیده جذاب
ستارگان سینما به دلیل نقشهای پیچیدهتر و مخاطبان گستردهتر در دوران طلایی سریالهای استریمینگ، به نمایشگر خانگی روی آوردهاند. این وضعیت برای بازیگران مسنتر بسیار سودمند است.
گرایش ستارگان سینمای کهنهکار به تلویزیونهای مدرن
در سالهای اخیر، شاهد پدیدهای چشمگیر در صنعت سرگرمی بودهایم: کوچ ستارگان بزرگ سینمای هالیوود به صفحههای نمایش کوچکتر، یعنی سریالهای تلویزیونی و پلتفرمهای استریمینگ. این تغییر مسیر، که در گذشته نشانهای از افول حرفهای تلقی میشد، اکنون به فرصتی طلایی برای بسیاری از بازیگران مسن تبدیل شده است. سریالهایی مانند “Shrinking” که هریسون فورد را در نقش یک درمانگر مسن با چالشهای شخصی به تصویر میکشد، یا “1923” که همین بازیگر و هلن میرن را در نقشهای پیچیده تاریخیسیاسی قرار میدهد، نمونههای بارز این روند هستند. این بازیگران، که زمانی تنها در فیلمهای پرهزینهی سینمایی حاضر میشدند، اکنون به دلیل ارائه نقشهای عمیقتر و فرصت ساخت شخصیتهای چندوجهی، تلویزیون را انتخاب میکنند. این نقشها به آنها اجازه میدهد تا با ابعاد جدیدی از تواناییهای بازیگری خود روبرو شوند، برخلاف برخی نقشهای سینمایی که صرفاً بر پایه شکوه گذشته بنا شدهاند، مانند نقش فورد در فیلم جدید “Indiana Jones”.
مزایای بازیگران کهنهکار در فضای تلویزیونی
این جابهجایی صرفاً یکطرفه نیست؛ بینندگان نیز از این روند بهرهمند شدهاند. سریالها با حضور این بازیگران، از اعتبار، تجربه و کیفیت هنری بالایی بهرهمند میشوند. تیلور شریدان، شورانر سریالهایی چون “Yellowstone” و “1923”، به نظر میرسد مأموریتی برای بازگرداندن بازیگران مرد قدیمی به صحنه دارد، که این امر فرصتهای کمنظیری خلق کرده است. بازیگرانی مانند جف بریجز در “The Old Man” و سیلوستر استالونه در “Tulsa King” نشان میدهند که این نقشها اغلب چالشبرانگیز هستند و بازیگران مجبور نیستند صرفاً به افتخارات گذشته تکیه کنند.
- سینما با چالشهای مالی پس از کووید و اعتصابات دستمزد روبهرو است و بودجههای فیلمهای بزرگ کاهش یافته است.
- بینندگان تمایل بیشتری دارند تا منتظر بمانند تا فیلمهای بزرگ به خدمات استریمینگ بیایند، که اغلب فاصله کوتاهی با اکران سینمایی دارد.
- سنگرایی (Ageism) در هالیوود به طور سنتی زنان بازیگر را بیشتر از مردان تحت تأثیر قرار داده است و سریالها فرصتهای بهتری برای نقشهای بالغتر فراهم میکنند.
- نقشهای تلویزیونی جدید به بازیگران اجازه میدهند تا شخصیتهایی پیچیده را برای مدت طولانیتری پرورش دهند.
- حضور ستارگان بزرگ به تولیدات تلویزیونی، وجاهت و کیفیت بیشتری میبخشد.
«دوران طلایی برای بازیگر بازنشسته فرا رسیده است که شکوهی تازه و پرده سومی درخشان برای خود رقم میزند.»
«در گذشته، ورود به تلویزیون نشانهی پایان حرفه بود، اما اکنون یک انتخاب استراتژیک برای توسعه خلاقانه است.»
در مجموع، این تقاطع بین سینمای بزرگ و تلویزیونهای استریمینگ، دورانی استثنایی برای بازیگران مسنتر پدید آورده است که میتوانند بهترین اجراهای خود را در برابر مخاطبان جهانی و با فیلمنامههایی غنی به نمایش بگذارند، هرچند که این فرصتها هنوز به طور کامل برای بازیگران زن میانسال فراهم نشده است. این یک همافزایی سودمند برای همه ذینفعان صنعت سرگرمی است.
