اتحادیه اروپا در حال کار بر روی ممنوعیت فراگیر «مواد شیمیایی همیشگی» است، چرا بریتانیا این کار را نمیکند؟
مقایسه رویکرد اتحادیه اروپا در ممنوعیت کامل مواد پرفلوروآلکیل (Pfas) با برنامه دولت بریتانیا که مورد انتقاد فعالان محیط زیست و ساکنان مناطق آلوده قرار گرفته است.
تأخیر بریتانیا در ممنوعیت مواد شیمیایی Pfas در برابر اتحادیه اروپا
موضوع مواد شیمیایی Pfas یا “مواد شیمیایی همیشگی” (forever chemicals) که به دلیل ماندگاری بالا در محیط زیست نگرانیهای جدی بهداشتی ایجاد کردهاند، موضوع مقاله حاضری است که تفاوت رویکردهای اتحادیه اروپا و دولت بریتانیا را برجسته میکند. نویسنده در این متن، مصداق بارز شکست نظارتی را از طریق داستان زنی به نام سم در لنکشر بیان میکند که تخممرغهای تولید شده توسط مرغهای خود را به دلیل آلودگی شدید به Pfas، که ۱۰ برابر حد ایمنی هفتگی اروپا است، دیگر مصرف نمیکند.
این مواد، که شامل هزاران ترکیب میشوند، با بیماریهای جدی مختلفی از جمله انواع خاصی از سرطانها مرتبط دانسته میشوند. در حالی که اتحادیه اروپا در مسیر اجرای ممنوعیت فراگیر تمام Pfas ها است، برنامه جدید دولت بریتانیا برای این مواد مورد انتقاد شدید قرار گرفته است. منتقدان این طرح را “برنامهای برای برنامهریزی” توصیف کردهاند که فاقد گامهای عملی و فوری برای محافظت از افرادی مانند سم است؛ گویی منتظر زمان پارلمانی و مشورت با صنایع شیمیایی باقی مانده است.
تفاوتهای فلسفی در رویکرد نظارتی
رویکرد بریتانیا در قبال Pfas به شدت از اتحادیه اروپا عقب افتاده است. اتحادیه اروپا به دنبال ممنوعیت کامل است تا از دور زدن محدودیتها توسط صنایع شیمیایی با تولید مشتقات جدید جلوگیری کند. در مقابل، بریتانیا رویکردی گروهی و محدودکننده را در پیش گرفته که کارشناسان آن را به بازی “دوز و کلک” یا “Whac-A-Mole” تشبیه کردهاند. دلیل این تفاوت، که توسط مقام ارشد اجرایی ایمنی و سلامت توصیف شده، ماهیت فلسفی متفاوتی دارد و شامل رویکردی “آهستهتر و تدریجیتر” در اولویتبندی ممنوعیتهاست. در حالی که این رویکرد ممکن است از نظر نظری متفاوت باشد، برای خانوادههایی که نگران سلامت خود هستند، کندی در اقدام میتواند عواقب جبرانناپذیری داشته باشد.
- آلودگی گسترده: برآورد آژانس محیط زیست نشان میدهد که ممکن است حدود ۱۰,۰۰۰ نقطه کانونی آلودگی Pfas در انگلستان وجود داشته باشد.
- عدم ذکر مواد جدید: برنامه دولت بریتانیا مواد جدید Pfas را که میتوانند بر عملکرد جنسی و باروری تأثیر بگذارند، ذکر نکرده است.
- اثرات روانی: ساکنان مناطق آلوده مانند سم، اکنون با ترس زندگی میکنند و نگران آلودگی خون خود هستند.
- تاخیر در اقدام: برنامه فعلی بیشتر بر انجام تحقیقات بیشتر تمرکز دارد، در حالی که خطرات ناشی از مواد شناختهشده عملی بسیار زیاد است.
“سطح ثبت شده در یکی از تخممرغها به قدری بالا بود که اگر سم تنها هفتهای یکی از آنها را میخورد، ۱۰ برابر بیشتر از سطح ایمن هفتگی اروپا برای جذب Pfas قرار میگرفت.”
کارشناس ارشد شیمی ادعا کرد که دلیل عدم تطابق بریتانیا با مقررات اتحادیه اروپا، یک تفاوت “فلسفی” در نحوه تفکر است و آنها ترجیح میدهند ممنوعیتها را به صورت اولویتبندی شده و آهسته اعمال کنند.
در نتیجه، در حالی که انتظار میرود ممنوعیت کامل Pfas نقطه فروش مواد سمی را ببندد، عدم اقدام سریع و قاطع در بریتانیا، به ویژه با توجه به حجم گسترده آلودگیهای شناخته شده در مناطقی مانند لنکشر و یورکشایر، موجب میشود میلیونها نفر در معرض خطرات مداوم قرار داشته باشند. امنیت و آسایش این افراد نباید قربانی فلسفه نظارتی کند شود.

