انتقاد از اظهارات جیم راتکلیف درباره «استعمار» بریتانیا توسط مهاجران

اظهارات جنجالی جیم راتکلیف درباره مهاجرت

سخنان اخیر جیم راتکلیف، مالک باشگاه منچستریونایتد، مبنی بر اینکه بریتانیا توسط مهاجران «استعمار» شده است، موجی از واکنش‌ها را به همراه داشته است. راتکلیف پس از این اظهارات عذرخواهی سطحی ارائه داد و مدعی شد که قصدش صحبت در مورد مدیریت مهاجرت برای رشد بوده است. با این حال، نویسنده استدلال می‌کند که استفاده از واژه «استعمار» در این زمینه، به‌ویژه با توجه به تاریخ امپراتوری بریتانیا و مهاجرت‌های پس از جنگ از مستعمرات، مستقیماً تداعی‌کننده مضامین نژادی است.

این اظهارنظرها از سوی بسیاری، تداعی‌گر سخنرانی معروف انوک پاول (Enoch Powell) با عنوان «رودخانه‌های خون» است که به شدت ضد مهاجرت بود و معتقد بود مهاجران مشترک‌المنافع هرگز نمی‌توانند بریتانیایی باشند. این طرز تفکر، که مهاجران را تهدیدی برای هویت ملی می‌بیند، چهره‌ای از ترس را ترسیم می‌کند که در آن حضور اقلیت‌ها به منزله «تسلط» اکثریت سفیدپوست تلقی می‌شود.

پیوند با نظریه «جایگزینی بزرگ»

این نویسنده معتقد است که واژگان راتکلیف، ترس‌های پاول‌محور را با نظریه وارداتی آمریکایی «جایگزینی بزرگ» (great replacement theory) ترکیب می‌کند. این نظریه ترویج می‌دهد که مهاجرت یک توطئه نخبه‌گرا برای جایگزینی جمعیت سفیدپوست اصلی است. این ایده، که در میان راست رادیکال دیده می‌شود، معمولاً با ادعاهایی مبنی بر “نابودی تمدنی” یا «از دست رفتن» شهرها توسط جوامع مهاجر همراه است. این دیدگاه، یک ذهنیت «مجموع صفر» (zero-sum argument) را القا می‌کند که وجود اقلیت‌ها در مقیاس وسیع را نوعی سرکوب برای اکثریت بریتانیایی می‌داند.

جامعه چند قومیتی بریتانیا

نویسنده با اشاره به ترکیب جمعیتی امروز بریتانیا که حاصل تاریخ امپراتوری و مهاجرت‌های پسااستعماری است، تأکید می‌کند که جامعه کنونی چند قومیتی است. آمارها نشان می‌دهند که پس از سال ۲۰۲۰، ترکیب مهاجران از اتحادیه اروپا به سمت مهاجران با تنوع نژادی بیشتر، به‌ویژه از کشورهایی مانند هند، نیجریه و پاکستان، تغییر کرده است. باشگاه منچستریونایتد نیز با صدور بیانیه‌ای، بر تعهد خود به تنوع و برابری تأکید و خود را از اظهارات مالک جدا کرد.

“سخن گفتن از این که بریتانیا توسط مهاجران «استعمار» شده است، به‌طور اجتناب‌ناپذیری به این شکل توسط بسیاری شنیده می‌شود.”

مرز بحث دموکراتیک

بحث‌های دموکراتیک پیرامون سیاست‌ها و اعداد و ارقام مهاجرت، علی‌رغم دشواری، ضروری است. اما این بحث‌ها باید به گونه‌ای بیان شوند که برای بریتانیایی‌های سفیدپوست، سیاه‌پوست و آسیایی قابل درک باشد. استفاده از اصطلاحاتی مانند «استعمار» این تست مشترک را نقض می‌کند. نویسنده نتیجه می‌گیرد که عذرخواهی ناکافی راتکلیف او را از این مسئولیت مبرا نمی‌کند؛ او باید صریحاً زبان تحریک‌آمیز «استعمار» را رد کند، زیرا تفاوت اساسی بین بحث دموکراتیک در مورد مهاجرت و استفاده ابزاری از آن علیه مهاجران وجود دارد.

“تفاوت بسیار مهمی بین بحث دموکراتیک در مورد مهاجرت و تلاش برای استفاده از آن علیه مهاجران وجود دارد.”