دیدگاه گاردین درباره بحران اعتماد استارمر: بعید است که مدیریت شود
با توجه به رکود و سردرگمی سیاسی، فشار اندی برنهام برای طرحی جدید نشان میدهد که بحث جناح مرکز-چپ فراتر از داونینگ استریت رفته است. بحران اعتماد رهبر حزب کارگر در وضعیت خطرناکی قرار دارد.
بحران اعتماد کیر استارمر و چالشهای جناح چپ
مقاله گاردین به بررسی وضعیت دشوار رهبر حزب کارگر، کیر استارمر، میپردازد که با بحران اعتماد عمیق مواجه است. این دیدگاه تحلیلی معتقد است که بازگشت از چنین سطح پایینی از محبوبیت، مگر با بهبود اقتصادی چشمگیر، یک تغییر اساسی سیاسی یا فروپاشی رقیب، امری نادر است. نخستوزیر (که به نظر میرسد در متن به او اشاره شده، هرچند عنوان مستقیماً به استارمر اشاره دارد) با وجود اشتباهات فاحش، موضع سرسختی اتخاذ کرده و نشانههایی از انکار شکستهای خود را به نمایش گذاشته است؛ رفتاری که به جای قدرت، بیمبالاتی تلقی میشود.
تصویر بزرگتر اقتصادی نیز نگرانکننده است. پیشبینیها حاکی از رشد بسیار کند سطح زندگی تا اواخر دهه ۲۰۲۰ است که نشان میدهد بریتانیا در دوران ریاست استارمر، حتی در “شرایط عادی”، کندتر از دوران بحرانهای ملی رشد خواهد کرد. این رکود، مدل اقتصادی دولت را زیر سؤال برده و اعتماد عمومی را از بین برده است، بهویژه زمانی که گروههایی مانند حزب ریفرم انگلستان (Reform UK) با شعارهای نژادپرستانه در حال جلب توجه هستند.
طرحهای رقیب برای احیای سمت مرکز-چپ
در واکنش به این بنبست، چهرههایی مانند اندی برنهام، شهردار منچستر بزرگ، و دیزی کوپر از حزب لیبرال دموکرات، طرحهای جدیدی را مطرح کردهاند. کوپر خواستار بازنگری در ساختار وزارت خزانهداری و جایگزینی آن با دپارتمان رشد در بیرمنگام است تا فضای لازم برای تزریق نقدینگی مولد فراهم شود.
اما طرح برنهام به عنوان یک “انقلاب” توصیف شده است: لغو سیاستهای تاچر و بازگرداندن نقش محوری سیاست به اقتصاد. او بر اصلاحات انتخاباتی، کنار گذاشتن سیستم ایجاد انضباط حزبی (whip system) و جایگزینی مجلس اعیان با یک سنای منتخب از دولتهای ملی و منطقهای تأکید دارد. این طرح، دولت ملی را متولی چارچوب کلان و مناطق را مسئول زیرساختها و مسکن میداند.
- استقبال از پیشنهادهای رادیکالتر به دلیل خیزش حزب سبزها و اهمیت یافتن موضوع هزینه زندگی در انتخاباتهای محلی.
- اختلاف نظر اصلی بین حزب کارگر فعلی که در چارچوب مدل شکستخورده عمل میکند و رقبایی که خواهان تحول ساختاری هستند.
- انتقاد از عدم توانایی دولت در ارائه یک مدل اقتصادی قانعکننده برای مقابله با رکود.
- برنهام به دلیل فاصله از وستمینستر و بسته شدن مسیر بازگشتش توسط استارمر، آزادی بیشتری برای ابراز نظرات ساختارشکنانه دارد.
- رشد کند پیشبینی شده تا سال ۲۰۳۰ به عنوان شاهدی بر مدیریت ضعیف سطح زندگی مطرح شده است.
برنهام میگوید: «نقشه آقای برنهام یک انقلاب است: بازگشت از تاچر و بازیابی مرکزیت سیاست در اقتصاد.» گزارش نشان میدهد که «زمانی که محبوبیت خالص یک رهبر سیاسی به اعماق قلمرو منفی سقوط میکند، بازیابی بیشتر یک استثنا است تا یک قاعده.»
در نهایت، مقاله بر این عقیده است که راهبرد فعلی کیر استارمر برای مدیریت بحران اعتماد کافی نیست. در حالی که جناح چپ شاهد ظهور ایدههای ساختارشکنانه از سوی برنهام و لیبرال دموکراتها است، حزب کارگر تحت رهبری کنونی در حال اجرای مدلی است که به نظر میرسد از نظر سیاسی شکستخورده است.
