آمریکا اروپا را به روزهای برتریطلبی سفید بازمیگرداند و رهبران ما همراهی میکنند
شادا اسلام میگوید سخنرانی مارکو روبیو در مونیخ با تمجید از تمدن مسیحی سفیدپوست و حمله به مهاجران رنگینپوست، یادآور روزهای تاریک اسلامهراسی بعد از ۱۱ سپتامبر است و حالا نگران ادامه این روایت است.
بازگشت برتریطلبی سفید به اروپا
شادا اسلام، روزنامهنگار مقیم بروکسل، در یادداشتی هشدار میدهد که سخنرانی اخیر مارکو روبیو در کنفرانس امنیتی مونیخ، نشانهای از بازگشت روایتهای نژادپرستانه و تفکر برتریطلبی سفید به اروپاست؛ روایتی که زمانی پس از حملات ۱۱ سپتامبر توسط جورج بوش و حامیان اروپاییاش در قالب «جنگ علیه ترور» دنبال شد و اکنون با زبانی جدید و ظاهری متمدنانه توسط مقامات آمریکایی مانند روبیو احیا میشود.
روبیو در سخنرانی خود از تمدن مسیحی غربی دفاع کرد و مهاجران را بهعنوان تهدیدی برای هویت اروپا معرفی کرد؛ سخنانی که با تشویق ایستاده رهبران اروپایی همراه شد. این در حالی است که همین روایت ۲۵ سال پیش، به نرمالسازی اسلامهراسی و تبعیض علیه مسلمانان، پناهندگان و اقلیتهای قومی در اروپا و آمریکا انجامید.
- روبیو با زبانی نرمتر اما محتوایی مشابه، مهاجرت و هویت را جایگزین تروریسم و امنیت کرده است.
- تاریخ استعمار بهعنوان بخشی از «تمدن مشترک» آمریکا و اروپا توصیف شده است.
- اسلامهراسی پنهان در پشت ادبیات حفظ حریم و حاکمیت ملی دیده میشود.
- رهبران اروپایی یا با این دیدگاه موافقاند یا از ترامپ و تیمش پیروی میکنند.
- پدرو سانچز، نخستوزیر اسپانیا، تنها صدای مخالف در میان رهبران اروپاست که بهطور علنی از حقوق مهاجران دفاع میکند.
«وقتی روبیو از تمدن سفید مسیحی سخن میگوید، انگار صدای ۲۰ سال پیش را میشنوم که به من میگفت یا علیه اسلام صحبت کن یا در اروپا موفق نخواهی شد.»
«تاریخ نشان داده که یهودیان نیز زمانی در همین اروپا بهعنوان تهدیدی درونی معرفی میشدند؛ حالا نوبت مسلمانان و مهاجران رنگینپوست است.»
در شرایطی که اتحادیه اروپا در حال تصویب قوانین سختگیرانهتری برای بازگرداندن سریعتر مهاجران غیرقانونی و ایجاد مراکز بازداشت در خارج از اروپا است، نویسنده هشدار میدهد که سکوت در برابر این روایتها به معنای پذیرش نژادپرستی ساختاری در سیاستهای اروپاست. او از رهبران اروپا میخواهد که شجاعت اخلاقی پیدا کنند و مانند سانچز بپرسند: «چه زمانی حقوقبشر امرى رادیکال شد؟ چه زمانی همدلی امرى استثنایى گردید؟»


