هشدار کارشناسان: مدل‌های اقتصادی ناقص می‌توانند منجر به فروپاشی اقتصاد جهانی به دلیل بحران آب و هوا شوند

فروپاشی اقتصاد جهانی ناشی از مدل‌های اقتصادی معیوب

کارشناسان هشدار می‌دهند که مدل‌های اقتصادی کنونی که توسط دولت‌ها و نهادهای مالی استفاده می‌شوند، به طور کامل خطرات ناشی از بحران شتابان آب و هوا را لحاظ نمی‌کنند. این مدل‌ها عمدتاً بر این فرض استوارند که آینده شبیه گذشته خواهد بود، در حالی که سوزاندن سوخت‌های فسیلی کره زمین را به قلمرو ناشناخته‌ای سوق داده است. این مدل‌سازی‌ها شوک‌هایی مانند بلایای آب و هوایی شدید و نقاط اوج اقلیمی را نادیده می‌گیرند و صرفاً پیش‌بینی می‌کنند که رشد اقتصادی به تدریج تحت تأثیر افزایش متوسط دما کند خواهد شد. این رویکرد یک خوانش اساسی اشتباه از ریسک‌های موجود است، زیرا در صورت وقوع نقاط اوج مانند فروپاشی جریان‌های اقیانوسی اقیانوس اطلس یا یخ‌سقف گرینلند، پیامدهای جهانی جبران‌ناپذیری بر جامعه خواهد داشت.

به گفته محققان دانشگاه اکسیتر و اندیشکده Carbon Tracker Initiative، ترمیم اقتصادی پس از چنین بحرانی بسیار دشوارتر از بحران مالی سال ۲۰۰۸ خواهد بود، زیرا “ما نمی‌توانیم زمین را همانند بانک‌ها نجات دهیم.” کارشناسان تأکید دارند که تمرکز مدل‌ها بر میانگین‌ها، به جای تمرکز بر رخدادهای حدی (مانند موج‌های گرما، سیل‌ها و خشکسالی‌ها) که بیشترین آسیب را به جوامع و بازارها وارد می‌کنند، یک نقص بزرگ است. همچنین، شاخص تولید ناخالص داخلی (GDP) نمی‌تواند هزینه‌های کامل آسیب‌های اقلیمی، از جمله مرگ و میر، اختلالات اجتماعی و تخریب اکوسیستم‌ها را منعکس کند؛ در واقع، GDP پس از فجایع به دلیل مخارج بازسازی ممکن است افزایش یابد.

• مدل‌های فعلی نمی‌توانند شکست‌های آبشاری و شوک‌های ترکیبی ناشی از افزایش دما را ثبت کنند.
• اجتناب از پیامدهای برگشت‌ناپذیر با کاهش انتشار کربن بسیار ارزان‌تر از تلاش برای مقابله با آن‌هاست.
• نهادهای مالی باید به دلیل وظیفه امانتداری، حرکت به سوی انرژی‌های فسیلی را تسریع کنند تا از زیان‌های آتی جلوگیری شود.
• برخی برآوردها، مانند ۱۰ درصد کاهش GDP در صورت گرمایش ۳ تا ۴ درجه سانتی‌گراد، در تضاد کامل با نظر دانشمندان فیزیکی است که معتقدند اقتصاد و جامعه در آن شرایط از کار می‌افتند.
• مقررات و اقدامات دولتی کنونی اغلب «به طرز خطرناکی از واقعیت دور هستند.»

دکتر جسی آبرامز اظهار داشت: «ما با تعدیل‌های اقتصادی قابل مدیریت سر و کار نداریم. دانشمندان آب و هوا یکصدا بودند: مدل‌های اقتصادی کنونی نمی‌توانند آنچه را که بیشترین اهمیت را دارد، یعنی شکست‌های آبشاری و شوک‌های ترکیبی که ریسک اقلیمی را در دنیای گرم‌تر تعریف می‌کنند، دربرگیرند.»

مارک کمپاناله، مدیرعامل Carbon Tracker، گفت: «نتیجه خالص توصیه‌های اقتصادی ناقص، بی‌تفاوتی گسترده در میان سرمایه‌گذاران و سیاست‌گذاران است. این یک مشکل بزرگ است – پیامدهای تأخیر فاجعه‌بار است.»

به جای انتظار برای مدل‌های ریسک بی‌نقص، تاکید بیشتری باید بر ریسک‌های حدی و آسیب‌پذیری کل سیستم مالی گذاشته شود. عدم درک کامل ریسک فیزیکی نه تنها تصمیمات سرمایه‌گذاری را تحریف می‌کند، بلکه پیامدهای واقعی دنیایی را که در نهایت بر کل جامعه تأثیر می‌گذارد، دست کم می‌گیرد.