نگاه مثبت هواداران برنلی با وجود احتمال سقوط: «از چمپیونشیپ لذت می‌برم»

سرخپوشان در آستانه سقوط: نگاه مثبت هواداران

تیم فوتبال برنلی در آستانه تجربه سومین سقوط خود در سه فصل اخیر لیگ برتر قرار دارد، در حالی که تنها پانزده بازی بدون پیروزی در این فصل به ثبت رسانده و ۱۱ امتیاز با منطقه امن فاصله دارد. با وجود اینکه بازی در برابر بهترین تیم‌ها باید لذت‌بخش باشد، این فصل برای هواداران، به‌ویژه پس از صعود، مملو از ناامیدی بوده است. بسیاری از هواداران، نظیر مارک بنتلی، دارنده بلیط تماشای تمام بازی‌ها، اعلام کرده‌اند که سعی می‌کنند نتایج تیم بر وضعیت روحی‌شان تأثیر نگذارد و همچنان از «روز بیرون رفتن» لذت ببرند.

تیم تحت هدایت اسکات پارکر تنها سه پیروزی در ۲۴ بازی کسب کرده است و شانس بقا بسیار کم به نظر می‌رسد. بازی روز شنبه مقابل رقیب مستقیم سقوط، وست هم، حکم یک بازی «بُرد-باخت» را دارد. شکست در این دیدار به معنای پایان رسمی تمام امیدهای کمرنگ برای تغییر روند فعلی است. عملکرد تیم در بازی‌های اخیر نیز چندان امیدوارکننده نبوده؛ برای مثال در بازی مقابل ساندرلند، تیم برای چهارمین بازی متوالی نتوانست حتی یک شوت در چارچوب ثبت کند، که نشان‌دهنده مشکلات جدی در بخش هجومی است.

هویت از دست رفته و مقایسه با دوران دایچ

در دوران مربیگری شان دایچ، برنلی توانست به مدت پنج فصل پیاپی در لیگ برتر باقی بماند و حتی مجوز حضور در رقابت‌های اروپایی را کسب کند. آن دوران با «هویت قوی» تیم و پیوند عمیق بین کادر فنی، تیم و هواداران همراه بود. این هویت در زمان مربیگری‌های اخیر تا حد زیادی کمرنگ شده است. هواداران همچنان خاطرات خوش دوران دایچ، که رقبای بزرگ مانند منچستر سیتی و لیورپول را شکست دادند، زنده نگه داشته‌اند.

لذت سفر به لیگ‌های پایین‌تر

نکته جالب توجه، طرز فکر برخی از هواداران در مورد مواجهه با سقوط است. برخی، مانند پدی، یکی دیگر از هواداران، از دیده شدن «برنلی کوچک» در «برترین لیگ جهان» لذت می‌برند، حتی اگر مرتباً شکست بخورند. این حس تعلق و نمایش تیم در سطح جهانی برایشان ارزشمند است. بنتلی نیز اذعان می‌کند که از بازگشت به چمپیونشیپ لذت می‌برد، زیرا معتقد است در آنجا هیجان و جو بهتری برای بازی‌ها وجود دارد و مردم برای مسابقات بیشتر اشتیاق نشان می‌دهند.

• جذب بازیکنان جدید در ژانویه، مانند انتقال قرضی جیمز وارد-پراوز، به دلیل قوانین مربوط به بازی مقابل تیم اصلی (وست هم)، کمکی به حل مشکلات فوری تیم نکرد.
• عمق و کیفیت تیم به دلیل خریدهای ناکافی پارسال و امسال، که به‌ویژه در بخش تهاجمی محسوس است، پایین آمده است. زاین فلمینگ و جایدون آنتونی با پنج گل، بهترین گلزنان تیم هستند که نشان‌دهنده محدودیت‌های تیم است.
• سبک بازی پارکر در مقایسه با سبک تهاجمی مربی قبلی، وینسنت کمپانی، بسیار محافظه‌کارانه است و باعث بی‌انگیزه شدن برخی تماشاگران شده است.
• با وجود برخی شکست‌های سنگین، برخی بازیکنان و هواداران به امتیازات کسب شده و این واقعیت که تیم هنوز کمترین امتیاز را ندارد، دلخوش کرده‌اند.

«من همچنان از روز بیرون رفتن لذت می‌برم، فقط دیگر اجازه نمی‌دهم نتایج روی من تأثیر بگذارد.»

«دلم برای چمپیونشیپ تنگ می‌شود. احساس می‌کنم برای بازی‌ها انگیزه پیدا می‌کنی، فضا بهتر است... اما می‌خواهی در لیگ برتر مقابل بهترین باشگاه‌ها بازی کنی.»

با وجود آمار ضعیف پارکر در دوران مربیگری لیگ برتر (۱۲ پیروزی در ۷۶ بازی)، و اختلاف فاحش با ساندرلند که فصل گذشته ضعیف‌تر بود، به نظر می‌رسد این فصل برای برنلی به یک مبارزه برای کسب عناوین کوچک مانند فرار از رده آخر تبدیل شده است، زیرا امید به بقا تقریباً از بین رفته است.