اسپاتیفای رپد: چرا نباید عشق به موسیقی را به هوش مصنوعی واگذار کرد
مقالهای انتقادی درباره اسپاتیفای رپد و خطرات واگذاری تفکر موسیقایی به الگوریتمها. نویسنده از خوانندگان میخواهد مالکیت سلیقه موسیقایی خود را بازپس بگیرند.
اسپاتیفای رپد و خطرات اتوماسیون تجربه موسیقایی
این مقاله به انتقاد جدی از پدیده اسپاتیفای رپد میپردازد و آن را نمونهای از فرهنگ راحتی طلبی میداند که تفکر انتقادی را تضعیف میکند. نویسنده معتقد است این سیستمها کار تفکر و تأمل درباره موسیقی را از کاربران گرفته و آن را به الگوریتمها واگذار میکنند.
نکات کلیدی انتقادی
- اسپاتیفای رپد شنوندگان را به سمت پذیرش کارت امتیاز شرکتی سوق میدهد
- این سیستمها حافظه موسیقایی شخصی را تهدید میکنند
- متریکهای شرکتی تعیین میکنند که چه چیزی ارزشمند است
"آنچه در خطر است، حس خاطرات موسیقایی خودمان و آرشیوهای شخصی سالهایمان است"
"این کارها هستند که شکل میدهند چگونه فکر میکنیم، چگونه ارتباط برقرار میکنیم، چه چیز را به خاطر میسپاریم و چه چیز را فراموش میکنیم"
پیشنهاد جایگزین نویسنده این است که کاربران خودشان لیستهای شخصی بر اساس ارتباط واقعی با موسیقی تهیه کنند و مالکیت سلیقه خود را بازپس گیرند.
