نقد اجرای فرد اگین: بازگشت پرشور ستاره موسیقی دنس بریتانیا با مهمانان فراوان
بررسی کنسرت پنج ساعته فرد اگین در الکساندرا پالاس لندن؛ ترکیبی درخشان از آثار خودش و اجراهای کوتاه مهمانان پرانرژی که نمایانگر عدم پایبندی هنرمند به سبکهای خالصانه موسیقی الکترونیک است.
بازگشت حماسی فرد اگین به لندن
فرد اگین (با نام واقعی فرد گیبسون)، که اخیراً تور موفقی از مادرید تا مکزیکو سیتی و اقامت شش شبه در نیویورک داشته، سرانجام به خانه بازگشت. این بازگشت شامل یک رزیدنسی چهار شبه در سالن الکساندرا پالاس لندن بود و با یک اجرای خیرهکننده پنج ساعته همراه شد. این اجرا ترکیبی درخشان از آثار شخصی او و مجموعهای از اجراهای کوتاه و به شدت مهیج با حضور مهمانان ویژه بود.
برخلاف فضای آلبومهای “Actual Life” که بر حس خوب و همدلی متمرکز بود، این اجرا بیشتر سمت و سوی دارک، سنگین و متأثر از سبکهای جنگل (Jungle) و گاراژ بریتانیایی (UK Garage) داشت. گیبسون در ابتدای کار، بیاعتنایی کامل خود به هرگونه “خلوصگرایی” در موسیقی الکترونیک را به نمایش گذاشت؛ او قطعاتی مانند “When the Sun Goes Down” از آرکتیک مانکیز و ترکیبی از قطعه دنسهال “So Mi Like It” با موسیقی متن “Chariots of Fire” بر روی بیت درام اند بیس اجرا کرد که تداعیکننده نوعی «وطنپرستی کمدی» بود.
اجرای ستارگان موسیقی و همکاریهای جذاب
بخش قابل توجهی از اجرا شامل مجموعه سِتهای پشت سر هم با هنرمندانی چون Hamdi، Oppidan و Nia Archives بود. فراتر از این، علاقه گیبسون به رپ لندن، از دریل تا رپ آگاهانه، با حضور ستارگان مهمان آشکار شد. جیمی تی در قطعه جدید “Lights Burn Dimmer” اجرایی تأثیرگذار داشت، Berwyn قطعهای خودستایانه اجرا کرد و Blanco در “Solo” غرق در احساسات بود. همکاری با کوینتت جز Ezra Collective به همراه دوئت هیپهاپ آرژانتینی Ca7riel و Paco Amoroso برای اجرای “Beto’s Horns” یکی از نقاط اوج برنامه بود.
تولیدات فرد اگین در این اجرا به مثابه یک «کلید اسکلتی» عمل کرد که بهترین آثار همکارانش را آزاد میساخت. حتی Headie One که گاهی سرد به نظر میرسد، در اجرای قطعاتی مانند “Smoke” و “Back to Basics” بسیار پرانرژی و هیجانی حاضر شد.
- هنرمند برای تشویق مخاطبان به رقصیدن و جلوگیری از ضبط ویدئو، تلاش کرد با توزیع برچسب برای پوشاندن دوربین گوشیها، تمرکز را بر لحظه حال نگه دارد، هرچند این تلاش تنها پنج ثانیه دوام آورد.
- تمرکز این کنسرت بر اجرای قطعات دارکتر جنگل و گاراژ بود، که خانه طبیعی این سبکها در لندن محسوب میشود.
- قطعات آرامتر و دروننگرانهتر او مانند “Adore U” و Danielle (Smile on My Face) نیز با استقبال بسیار خوبی روبرو شدند.
- گیبسون ثابت کرد که صرفاً یک تهیهکننده نیست، بلکه یک رهبر ارکستر چند ژانری است که میتواند مرزهای موسیقی الکترونیک را جابهجا کند.
“این اجرای پنج ساعته ترکیبی درخشان از آثار خودش و اجراهای کوتاه مهمانان به شدت انرژیبخش بود.”
“سبک گیبسون در این شب، بیشتر خشن، سنگین و متأثر از جنگل و گاراژ بریتانیایی بود تا فضای خوشبینانه آلبومهای قبلیاش.”
در نهایت، کنسرت فرد اگین در الکساندرا پالاس یک «پیروزی التقاطی» بود؛ نمایشی که پختگی هنری او و تواناییاش در ادغام ژانرها و هنرمندان مختلف را بدون نگاه تحقیرآمیز به سنتهای موسیقی تأیید کرد، و ثابت کرد که او همچنان یکی از مهمترین نیروهای موسیقی دنس در بریتانیا است.
