اد میلیبند کیر استارمر را به شکل خود ساخت؛ با فرمان رانندگی جعلی
تحلیل نقش اد میلیبند در تثبیت موقعیت کیر استارمر در رهبری حزب کارگر و اینکه چگونه او عملاً کنترل امور را در دست دارد، علیرغم ظاهر.
تحلیل سیاسی: کیر استارمر در سایه اد میلیبند
این متن به بررسی دینامیک قدرت درون حزب کارگر، به ویژه جایگاه اد میلیبند به عنوان یک نیروی تثبیتکننده در دولت سایه کیر استارمر میپردازد. برخلاف تصور عمومی، میلیبند که سابقه شکست در انتخابات رهبری را دارد، اشتیاقی به مقام نخستوزیری ندارد و ترجیح میدهد در جایگاه وزیر انرژی باقی بماند. این فقدان جاهطلبی برای مقام رهبری، به او یک اعتبار و وزن خاصی میبخشد که بسیاری از همکاران کابینهاش فاقد آن هستند. او به عنوان یک “واسطه صادق” تلقی میشود که از بدترین شرایط عبور کرده است.
بحران اخیر رهبری باعث شده بود تا نمایندگان کارگر به ورطهٔ سقوط نگاه کنند و از پیامدهای انتخابات زودهنگام هراس داشته باشند. تحلیلها نشان میدهد که حمایت کابینه از استارمر در واقع اقدامی برای جلوگیری از انتخابات زودهنگام و از دست دادن کرسیها بوده است. میلیبند در مصاحبههای خود با رسانهها، بر این نکته تأکید کرد که آنها از لبه پرتگاه بازگشتهاند و این ثبات، نتیجه حمایت گروهی از افراد کلیدی است.
«اد میلیبند ترجیح میدهد ظواهر کنترل را برای استارمر حفظ کند، زیرا کنترل رهبری که میخواهید کاری را انجام دهد، بسیار آسانتر از تحمل درد و عدم قطعیت جایگزینی او است.»
ساختن استارمر جدید
نکته قابل توجه این است که استارمرِ کنونی، به نوعی «کیر ساخته شده در تصویر اد» است. میلیبند با ستایش سخنان اخیر استارمر مبنی بر داشتن شور و اشتیاق برای پایان دادن به شکاف طبقاتی، در واقع به او اجازه میدهد تا نقش مورد نظر میلیبند را ایفا کند. این وضعیت یادآور توصیف یکی از تیمهای مکسوینی است که استارمر را رهبری توصیف میکرد که فکر میکند «هدایتکننده قطار بدون راننده DLR است». در حال حاضر، به نظر میرسد میلیبند با کمال میل یک فرمان رانندگی جعلی در اختیار استارمر قرار داده است تا او تصور کند در مرکز دولت حضور دارد.
- وضعیت فعلی رهبری حزب کارگر بیشتر یک معاملهٔ سیاسی است تا یک حمایت قاطع.
- بسیاری از اعضای کابینه و نمایندگان نگران موقعیت شغلی خود در انتخابات ۲۰۲۹ هستند.
- اد میلیبند از این موقعیت برای پیشبرد اهداف سیاستهای خود در حزب کارگر استفاده میکند، فارغ از اینکه لزوماً خود رهبر باشد.
- کسانی مانند وِس استریتینگ همچنان به دنبال تثبیت جایگاه خود هستند، اما میلیبند با اشاره به دخالتهای دیگران، موضع خود را تقویت کرده است.
- استارمر به شدت تشنهی حفظ شغل خود است، اما اختیار واقعی وی محدود به تأیید گروهی از نخبگان کابینه است.
«او (استارمر) همیشه جسورانهترین و پرشورترین سخنرانیهایش را پشت درهای بسته انجام میداد تا رأیدهندگان هرگز آن را نبینند. او را جلوی دوربین تلویزیون بگذارید و استارمر به رنگ بژ محو میشود.»
نتیجهگیری این تحلیل این است که اگرچه کیر استارمر رسماً رهبر است، اما نقش اد میلیبند فراتر از یک مشاور ساده است؛ او معمار اصلی استراتژیهای کنونی و تثبیتکنندهٔ قدرت در سایه است. تا زمانی که جایگزینی مشخص نتواند اعتماد این گروه نخبگی را جلب کند، استارمر همچنان با فرمان جعلی به مسیر ادامه خواهد داد.


