رواج هم‌خانه شدن چندنسلی در بریتانیا؛ از جوانان تا سالمندان

افزایش پدیده هم‌خانگی میان‌نسلی در بریتانیا

در سال‌های اخیر، بازار اجاره بریتانیا شاهد تحولی چشمگیر در ترکیب جمعیتی هم‌خانه‌ها بوده است. داده‌های وب‌سایت SpareRoom نشان می‌دهد که تعداد هم‌خانه‌های زیر ۳۵ سال کاهش یافته، در حالی که سهم مستأجران بالای ۳۵ سال در حال افزایش است. این روند منجر به شکل‌گیری فزاینده خانوارهای چندنسلی شده است؛ جایی که شکاف سنی بین مسن‌ترین و جوان‌ترین فرد ساکن ۲۰ سال یا بیشتر است. افرادی مانند نیکولا وایت، که ۱۶ سال است در یک خانه اشتراکی زندگی می‌کند، نمونه‌ای از این تغییر هستند. او با وجود انتظارات اولیه، از زندگی با هم‌خانه‌هایی با سنین مختلف رضایت دارد و به مزایایی چون اجاره معقول و درک عمیق‌تر از دیگران اشاره می‌کند.

این تغییرات جمعیتی عمدتاً به دو عامل اصلی نسبت داده می‌شود: نخست، جوانان کمتری در سنین زیر ۲۵ سال خانه را ترک می‌کنند و دوم، افراد مسن‌تر به دلیل فشارهای بازار، توانایی خرید خانه یا اجاره انفرادی را ندارند و مجبور به هم‌خانگی می‌شوند. مت هیچینسون، مدیر SpareRoom، اظهار می‌دارد که گروه سنی بالاتر با سریع‌ترین نرخ در حال رشد در میان هم‌خانه‌ها هستند و انتظارات قبلی مبنی بر اینکه اشتراک‌نشینی مختص جوانان است، در حال فروپاشی است.

تجربیات هم‌خانگی میان چند نسل

تجربیاتی مانند مورد تیا می (۲۹ ساله) و پل ویلیامز (۶۷ ساله) گویای جنبه‌های مثبت این پیوندهاست. تیا که به سختی می‌توانست محلی برای اجاره پیدا کند، با کمک مادرش با پل که یک اتاق اضافه داشت، آشنا شد. این هم‌خانگی نه تنها مشکل مسکن تیا را حل کرد، بلکه برای پل نیز درآمد اضافی و مهم‌تر از آن، رفاقت و همراهی به ارمغان آورد. تیا بیان می‌کند که: “روز به روز متوجه شکاف سنی نمی‌شوی” و این تجربه را “عمیق” توصیف می‌کند.

این پدیده شامل هم‌خانه‌هایی که صرفاً برای تقسیم هزینه‌ها هستند نمی‌شود، بلکه شامل مدل‌هایی مانند “هم‌خانه کمک‌کار” نیز می‌شود که در آن افراد جوان‌تر در ازای کمک در کارهای خانه و همراهی، نزد افراد مسن‌تر ساکن می‌شوند. نیک هنلی، یکی از مؤسسین Cohabitas (سایتی برای افراد بالای ۴۰ سال)، تأکید دارد که در آینده بخش عمده‌ای از مردم مجبور به زندگی اشتراکی خواهند بود زیرا ساخت‌وسازهای جدید پاسخگوی نیازهای بازار اشتراکی نیستند.

“مردم فکر می‌کنند هم‌خانگی فقط برای آدم‌های جوان است، اما در واقع گروه سنی بالاتر به مراتب سریع‌تر رشد می‌کنند.”

“فکر می‌کنم اکثریت مردم مجبور خواهند بود در آینده خانه را به اشتراک بگذارند، آینده به این سمت می‌رود.”

• کاهش سهم زیر ۲۵ ساله‌ها: در یک دهه گذشته، سهم افراد زیر ۲۵ سال از بازار هم‌خانگی از ۳۲٪ به ۲۶٪ کاهش یافته است.
• رشد افراد بالای ۴۵ سال: گروه سنی ۴۵ سال و بالاتر اکنون ۱۶٪ از کل مستأجران هم‌خانه را تشکیل می‌دهند، که افزایش قابل توجهی نسبت به سال ۲۰۱۵ است.
• جایگزینی انتظارات سنتی: بسیاری از هم‌خانه‌ها، مانند نیکولا، علی‌رغم سن بالای خود، از مزایای زندگی مشترک با افراد جوان‌تر لذت می‌برند.
• افزایش هم‌خانگی سالمندان: اشتراک‌گذاری خانه‌ها توسط افراد بالای ۶۵ سال با مستأجران دیگر ظرف دو سال گذشته ۳۸٪ افزایش داشته است.

این روند نشان‌دهنده یک تغییر اجتماعی-اقتصادی بزرگ در بریتانیا است که در آن نیاز به مسکن مقرون‌به‌صرفه، نسل‌های مختلف را تحت فشار قرار داده تا راه‌حل‌های غیرمتعارفی را بپذیرند و روابط اجتماعی نوینی ایجاد کنند؛ امری که اگرچه دلایل اقتصادی دارد، اما گاهی به دوستی‌های عمیقی منجر می‌شود.