کارگران فلسطینی در استادیوم نابلس: در میانه تبعید و جنگ
صدها کارگر فلسطینی که در زمان حملۀ ۷ اکتبر ۲۰۲۳ در اسرائیل بودند، اکنون دو سال است در استادیوم نابلس در کرانه باختری زندگی میکنند و به دلیل بسته بودن مرزها نمیتوانند به خانوادههای خود در غزه ملحق شوند.
کارگران فلسطینی در تبعید اجباری
این گزارش به زندگی کارگران فلسطینی میپردازد که از زمان حملۀ ۷ اکتبر ۲۰۲۳ در استادیوم نابلس در کرانه باختری زندگی میکنند. آنها که عمدتاً کارگران ساختمانی بودند، در زمان حملۀ حماس در اسرائیل حضور داشتند و پس از آن به کرانه باختری گریختند. مرزهای غزه بسته است و آنها بیش از دو سال است که از خانوادههای خود جدا ماندهاند.
- شرایط زندگی سخت: این افراد در رختکنهای قدیمی استادیوم زندگی میکنند و روی تشک یا مبلهای فرسوده میخوابند.
- حمایت مالی ناکافی: وزارت کار حکومت خودگردان فلسطین هر یک تا سه ماه حدود ۷۰۰ شیکل (۱۶۲ پوند) به آنها میدهد که نیمی از آن به دلیل کارمزد به خانوادههایشان در غزه نمیرسد.
- از دست دادن عزیزان: بسیاری از این افراد اعضای خانواده و دوستان خود را در حملات اسرائیل از دست دادهاند.
- بیماران سرطانی: حداقل هفت زن از غزه که یا خود بیمار سرطانی هستند یا مادر کودکان سرطانیاند، در نابلس به سر میبرند.
- آمار رسمی: بر اساس آمار هلال احمر قطر و UNRWA، بیش از ۴۴۰۰ کارگر و بیمار فلسطینی از غزه در کرانه باختری هستند.
بکر مججر، ۳۷ ساله، میگوید: «آنها برادرزادهام و دو فرزندش را کشتند. آنها برای دریافت غذا near یک مرکز توزیع aid در نزدیکی خان یونس بودند.»
خالد، ۵۱ ساله، که اکنون آشپز افراد آواره در استادیوم است، میگوید: «اکنون با آتشبس، فقط امیدوارم سه فرزند بازماندهام و همسرم را دوباره در آغوش بگیرم.»
این افراد در وضعیتی مبهم به سر میبرند؛ برخی امیدوار به بازگشت به غزه هستند، اما برخی مانند سمیر حجاج ابوصالح، ۵۵ ساله، دیگر هرگز نمیخواهند پا به غزه بگذارند و قصد دارند پس از خروج خانوادهشان، در جایی دور از نوار غزه ساکن شوند.
