قتل سیف الاسلام قذافی؛ تهدیدی برای نخبگان لیبی
ترور سیف الاسلام قذافی، پسر دوم معمر قذافی دیکتاتور فقید لیبی، یادآور خشونتهای این کشور است و نشان میدهد که او به عنوان یک جایگزین پوپولیستی برای نخبگان فاسد تلقی میشد.
ترور سیف الاسلام قذافی و ارزیابی به عنوان تهدیدی برای نخبگان لیبی
ترور سیف الاسلام قذافی، فرزند معمر قذافی، در زنتان به دست افراد مسلح ناشناس، بار دیگر بر عمق خشونت در لیبی، بیش از پانزده سال پس از سقوط پدرش، تأکید میکند. این اتفاق همچنین نشان داد که او به چه میزان به عنوان یک تهدید جدی برای نخبگان حاکم در شرق و غرب کشور تلقی میشد. جنبش وفادار به قذافی و میراث او، برای برخی لیبیاییها که دلتنگ امنیت خیالی گذشته بودند، همچنان یک نقطه عطف قدرتمند باقی ماند.
سیف الاسلام قذافی، 53 ساله، به عنوان یک نیروی پوپولیستی که نماد نوستالژی برای گذشتهای امنتر بود، توانسته بود پایگاه قابل توجهی در میان مردم ایجاد کند. فقدان انتخابات ملی از سال 2015 باعث شده بود تعداد زیادی از رأیدهندگان فاقد تجربه مستقیم از دوران حکومت پدرش باشند، که این امر به جذابیت مرموز سیف میافزود.
شکافهای سیاسی در لیبی و نقش سیف الاسلام
لیبی همچنان بین شرق تحت کنترل خلیفه حفتر و غرب تحت حمایت سازمان ملل که در طرابلس مستقر است، تقسیم شده است. نخستوزیر بینالمللی، عبدالحمید دبیبه، قدرت را حفظ کرده بود، در حالی که انتظار میرفت او صرفاً یک رهبر موقت باشد. سیف قذافی در این ساختار دو قطبی جایی نداشت و سعی داشت به عنوان نیروی سوم عمل کند. این امر به ویژه پس از گزارشهایی که حاکی از دیدارهای اخیر بین اردوگاههای رقیب برای رسیدن به اجماع انتخاباتی بود، اهمیت پیدا میکرد، زیرا حضور سیف پتانسیل به هم زدن هرگونه توافق وحدت ملی را داشت.
- سیف الاسلام به عنوان جایگزینی برای فساد گسترده در دولتهای شرق و غرب دیده میشد.
- مرگ او بسته شدن ناامیدکننده یکی از آخرین پروندههای دیوان کیفری بینالمللی (ICC) علیه او برای نقضهای سال 2011 را رقم زد.
- او پیش از جنگ داخلی 2011، نمادی مدرنتر و تحصیلکرده در غرب (او دارای دکترای دانشگاه کیالاس است) بود که در مذاکرات اولیه خلع سلاح هستهای نقش داشت.
- در مصاحبههای اخیر، او از وضعیت موجود انتقاد کرده و حکومت فعلی را «فاجعه» خوانده بود که با وجود صادرات نفت، مردم از قطعی برق رنج میبرند.
- حامیان او پس از کشته شدن، وی را «شهید» میخوانند و خواستار تحقیق بیطرفانه درباره مرگ او هستند.
یکی از شهروندان لیبی اظهار داشت: «یک بخش بزرگ از جامعه در داخل لیبی آمده است تا از آنچه او نماد آن است حمایت کند، و اگر انتخابات برگزار میشد، احتمالاً او بهتر از دبیبه و حفتر عمل میکرد، به خصوص که نوستالژی برای گذشتهای که امنتر به یاد آورده میشود، وجود دارد.»
به گفته الهام سعودی، رئیس سازمان وکلای لیبی برای عدالت مستقر در لندن، «مرگ او یک روز غمانگیز برای قربانیان خواهد بود، زیرا این پرونده عدالت را میبندد.»
مرگ سیف تنها یک نقطه پایان بر زندگی یکی از شخصیتهای کلیدی تاریخ معاصر لیبی نیست، بلکه بر پیچیدگیهای سیاسی و فقدان حاکمیت قانون در این کشور نیز سایه میاندازد. سرنوشت تحقیقات درباره قتل او و چگونگی یادبود زندگیاش، پتانسیل تأثیرگذاری بر آینده لیبی را دارد، زیرا سایه معمر قذافی همچنان بر این کشور سنگینی میکند.

