بررسی مورد تعجبآور قضات هوش مصنوعی
گفتگو با بریجت مککورماک درباره نقش هوش مصنوعی در تصمیمگیریهای حقوقی، دادگاههای مبتنی بر هوش مصنوعی و آینده قانونگذاری.
این محتوا یک مصاحبه با بریجت مککورماک، رئیس انجمن داوری آمریکا (AAA) و قاضی سابق دیوان عالی میشیگان، درباره نقشهای احتمالی هوش مصنوعی (AI) در فرآیندهای حل اختلافات حقوقی، به خصوص در زمینه داوری است. مککورماک و نیلای پاتل، مجری برنامه، به بررسی این ایده میپردازند که آیا هوش مصنوعی میتواند نه تنها در کارهای پژوهشی، بلکه در تصمیمگیری نهایی در مورد دعاوی نیز دخیل باشد.
مککورماک توضیح میدهد که سیستم قضایی عمومی ایالات متحده، که او بر آن نظارت داشته، با چالشهای زیادی در تأمین مالی و بوروکراسی روبرو است و اعتماد عمومی به آن در پایینترین حد خود قرار دارد. او معتقد است که سیستمهای قضایی باید بیشتر قطعی و قابل پیشبینی باشند، زیرا عدم قطعیت، زمینهساز اختلافات بیشتر است. سیستمهای انسانی به دلیل ضعفها و سوگیریهای ناخواسته، اغلب دچار خطا میشوند، همانطور که نرخ بالای لغو احکام توسط دادگاههای تجدیدنظر یا حتی نرخ تکاندهنده محکومیتهای اشتباه (۳ تا ۵ درصد در پروندههای جنایی) نشان میدهد.
یکی از مزایای کلیدی که مککورماک برای سیستمهای مبتنی بر هوش مصنوعی قائل است، توانایی شنیدن و درک کامل طرفین دعوا است. برخلاف قضات انسانی که ممکن است تحت فشار زمانی باشند، عوامل هوش مصنوعی میتوانند بارها و بارها اظهارات طرفین را دریافت و تجزیه و تحلیل کنند تا اطمینان حاصل شود که خواسته طرفین به درستی درک شده است؛ این امر میتواند به افزایش اعتماد رویهای منجر شود.
“اگر طرفین احساس کنند که شنیده شدهاند و فرآیند را درک میکنند، و میدانند که چرا یک نتیجه حاصل شده است—به عبارت دیگر، اگر فرد بیطرف تصمیمگیرنده بتواند آن را توضیح دهد—بسیار محتملتر است که اعتمادشان به نهادها افزایش یابد.”
AI Arbitrator که توسط AAA توسعه یافته، در حال حاضر برای اختلافات ساختمانی مبتنی بر اسناد استفاده میشود. این سیستم یک پلتفرم مدیریت پرونده بومی هوش مصنوعی است که توسط مجموعهای از عوامل (Agents) پشتیبانی میشود. این عوامل وظایف تجزیه و تحلیل ادعاها، سازماندهی شواهد، استدلال منطقی و پیشنویس رأی را بر عهده دارند. با این حال، یک انسان در حلقه (Human-in-the-Loop)، یعنی یک داور انسانی، همچنان رأی نهایی را صادر میکند و بر فرآیند نظارت دارد تا از توهمات (Hallucinations) احتمالی هوش مصنوعی جلوگیری شود.
محدودیت اصلی فعلی این است که سیستم فقط بر اساس شواهد مکتوب (از جمله شهادتهای کتبی مانند سوگندنامه) کار میکند و قادر به ارزیابی شهادت شفاهی و زبان بدن شاهد نیست.
“سیستم شما باید بهوسیله منطقی که از آن میخواهید استفاده کند، حاکم، آموزش و زمینهسازی شود. به همین دلیل است که ما با این گستره بسیار محدود و آهسته حرکت میکنیم.”
مککورماک تأکید میکند که حرکت آهسته و تمرکز بر موارد مستند برای ایجاد یک سیستم ضروری است تا اعتماد عمومی ایجاد شود. در نهایت، او ابراز امیدواری میکند که در آینده، استفاده از قضات انسانی برای اختلافات خصوصی، مانند رانندگی دستی خودروها در گذشته، امری غیرمنطقی تلقی شود.
سختافزارمگ
