اثرات عملیات ICE در مینیاپولیس: مقاومت و زندگی مخفی
عملیاتهای سختگیرانه ICE در مینیاپولیس باعث شده است که جامعه مهاجران به زیرزمین رانده شوند، در حالی که ساکنان محلی با شبکههای کمکهای متقابل و نظارت، مقاومت میکنند.
افزایش تنش در مینیاپولیس به دلیل عملیات ICE
گزارشها حاکی از آن است که پس از حملات ICE، گاز اشکآور به معترضان و دو مورد تیراندازی، شهر مینیاپولیس همچنان تحت محاصره قرار دارد، هرچند تاکتیکهای اجرای قانون تغییر کرده است. به جای حضور آشکار نظامی، اداره امنیت داخلی (DHS) اکنون مانند پلیس مخفی عمل میکند و سعی در ادغام با جمعیت دارد. با این حال، ترس از بازداشتها در خیابانها، ربوده شدن کودکان و والدین، و افراد ربوده شده از محل کار یا مسیر رفت و آمد، جامعه مهاجران را وادار به پنهان شدن کرده است. این وضعیت زندگی روزمره را به شکلی «ناراحتکننده» تغییر داده است؛ برخی از کسبوکارهای متعلق به مهاجران بسته شدهاند و حضور در مدارس یا انجام خریدهای روزانه به یک امر خطرناک تبدیل شده است.
مقاومت مردمی در شهرهای دوقلو (Twin Cities) بیسابقه بوده است. ساکنان محلی به دنبال مأموران ICE، شعار دادن در مقابل هتلها، و بیرون کردن آنها از رستورانها پرداختهاند. یک شبکه کمک متقابل (mutual aid network) سریعاً برای تأمین نیازهای اولیه خانوادههایی که مجبور به پنهان شدن شدهاند، شکل گرفته است. این اتحاد و مقاومت الهامبخش است، اما زیربنای آن ترس عمیق جامعه مهاجران است که به سایهها رانده شدهاند.
- ساکنان از سوتهای 3D-پرینت شده برای هشدار دادن در مورد حضور ICE استفاده میکنند.
- کسبوکارهای محلی اعلامیههایی با عنوان “ICE OUT” بر روی درها نصب کردهاند و حمایت از یکدیگر را در سرمای شدید تقویت کردهاند.
- سازمانهایی مانند Community Aid Network و Neighbors Helping Neighbors افزایش تقاضا برای کمکهایی مانند خرید مواد غذایی و پرداخت اجاره بها را تجربه کردهاند.
- فعالانی مانند نیک بنسون با استفاده از دوربینهای تلهفوتو، پروازهای چارتر ICE برای انتقال بازداشتشدگان به تگزاس را مستند میکنند.
- برخی افراد، مانند یک فرد نظامی بازنشسته که نام مستعار مک را انتخاب میکند، نقشهای متفاوتی از جمله امدادگری و کار گذاشتن دوربینهای داشبورد را بر عهده گرفتهاند.
«یک تضاد واقعی در اینجا وجود دارد. این وضعیت هم ناجی و هم وحشتناک است، و هم الهامبخش است و هم مقاومت در آن دیده میشود. همیشه هر دو هستند.»
اقدامات DHS به قدری نگرانکننده بوده که برخی از ساکنان مجبور شدهاند برای محافظت از یکدیگر، راههایی مانند ایجاد “مسدودسازیهای فیلتر” (ساخت دوربرگردانهای موقت) یا راهاندازی شبکههای دوربین مداربسته (CCTV) خصوصی برای ردیابی تحرکات ICE ابداع کنند. همچنین، فعالان بومی آمریکایی در اطراف قلعه اسلینگ (Fort Snelling) اردو زدهاند و این عملیات را به سابقه تاریخی آوارگی مردم داکوتا پیوند میدهند، زیرا چندین نفر از بومیان نیز با وجود اثبات شهروندی، توسط ICE بازداشت شدهاند.
این محاصره بر زندگی اقتصادی و اجتماعی تأثیر گذاشته است؛ از بستهشدن فروشگاهها تا تأثیر بر سلامت روان، همانطور که توسط درمانگری به نام جمیله کیسار گزارش شده است، که شاهد انزوای شدید در بین مراجعین مهاجر خود است. نگرانی اصلی این است که با توجه به تداوم عملیات، با وجود اعلام «کاهش» نیروها توسط مقامات، زندگی عادی چه زمانی میتواند بازگردد و جامعه چگونه میتواند پس از پایان این دوره آسیبدیده ترمیم شود.
