
در حال بارگذاری...
این مقاله به بررسی عمیق مشکلات و چالشهای پیش روی علوم اجتماعی در ایران میپردازد. در ابتدا به نگاه گزینشی جامعهشناسان ایرانی اشاره میکند که تنها به برخی مسائل اجتماعی واکنش نشان داده و پدیدههای مهمی مانند راهپیمایی اربعین را نادیده میگیرند. این رویکرد انتخابی، خود به یک مساله مهم در حوزه جامعهشناسی ایران تبدیل شده است.
"مهمترین آسیب این پدیدهها، خدشهدار شدن تعهد علمی است"
بیهویتی پژوهشی، نبود گفتوگوی علمی واقعی و همگرایی سیاسی به جای علمی از مهمترین مشکلات نظام آموزش عالی ایران محسوب میشود.
"در دانشگاههای ما هیچ اجتماع علمی حقیقی وجود ندارد"
این تحلیل نشان میدهد که جامعهشناسی ایران نیازمند بازتعریف هویت علمی و فاصله گرفتن از رویکردهای ایدئولوژیک و معیشتی است.