جزئیات تازه از ماهوارهبرهای قائم ۱۲۰، سیمرغ و ققنوس
رئیس سازمان فضایی ایران جزئیات جدیدی درباره وضعیت و قابلیتهای ماهوارهبرهای بومی قائم ۱۲۰، سیمرغ ارتقا یافته و ققنوس ارائه کرد و بر استراتژی دستیابی به مدار ۳۶ هزار کیلومتری با استفاده از بلوکهای انتقال مداری تاکید نمود.

توسعه توانمندیهای پرتاب ماهوارهای ایران
رئیس سازمان فضایی ایران، حسن سالاریه، گزارشی جامع درباره پیشرفتها در حوزه پرتابگرهای داخلی ارائه کرد. وی اعلام داشت که در سال جاری پرتابهایی توسط ماهوارهبرهای «قاصد»، «سیمرغ» و «ذوالجناح» با هدف اصلی توسعه فناوری با موفقیت انجام شده است و برنامههای پرتابی دیگر نیز تا پایان سال پیشبینی شده است. تلاشها بر این است که این روند توسعهای با قدرت ادامه یابد.
توسعه خانواده ماهوارهبرهای قائم
یکی از حوزههای کلیدی توسعه، خانواده ماهوارهبرهای سوخت جامد «قائم» است. پس از موفقیت قائم ۱۰۰، پروژه قائم ۱۰۵ با همکاری نیروی هوافضای سپاه در حال پیگیری است. مهمترین پروژه در این خانواده، پرتابگر قائم ۱۲۰ است که قابلیت حمل جرم بیشتری را نسبت به نسخه اولیه به مدار ارتفاع پایین (LEO) دارد. این پرتابگر همچنین پتانسیل دستیابی به مدار ۳۶ هزار کیلومتری (به صورت مدار بیضی کشیده یا GTO) را داراست و پرتابهای آزمایشی و زیرمداری آن به زودی انجام خواهد شد.
ارتقاء سیمرغ و معرفی ققنوس
در رابطه با ماهوارهبر «سیمرغ»، یک تست موفقیتآمیز از «نمونه ارتقا یافته» آن با هدف رساندن محموله به مدار ۳۶ هزار کیلومتری (GTO) انجام شده و پرتابهای آتی برای تثبیت این نسخه در دستور کار قرار دارد. علاوه بر این، پرتابگر ققنوس نیز در حال توسعه است که قابلیت حمل محموله سنگینتری در مدار LEO را فراهم میآورد.
- استراتژی دستیابی به مدار ژئو (۳۶ هزار کیلومتری) مبتنی بر استفاده از پرتابگرهای قدرتمند همراه با بلوکهای انتقال مداری است.
- پرتابگر، ماهواره و بلوک انتقال ابتدا به مدار پارکینگ (ارتفاع پایین) میرسند.
- سپس، بلوک انتقال مداری محموله را به مدار بالاتر منتقل میکند.
- همکاری نزدیکی بین وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح و نیروی هوافضای سپاه در این پروژهها وجود دارد.
- توسعه پرتابگرها با سوخت جامد به صورت مسیرهای موازی دنبال میشود.
رئیس سازمان فضایی ذکر کرد: “پروژههای مختلفی در حوزه قائم ۱۲۰ تعریف شده و انشاءالله پرتابهای آزمایشی و زیرمداری آنها به زودی انجام خواهد شد.”
وی در ادامه افزود: “استراتژی ما برای رسیدن به مدار ژئو (۳۶ هزار کیلومتر)، استفاده از ترکیب این پرتابگرهای قدرتمند با «بلوکهای انتقال مداری» است.”
توسعه مستمر این پرتابگرها نشاندهنده عزم ایران در افزایش توانمندیهای فضایی و دسترسی به مدارهای بالاتر با استفاده از ترکیبی از فناوریهای پرتابگرهای بومی و ماژولهای انتقال مداری است.


