بررسی تجربه Layers of Fear: The Final Masterpiece Edition روی نینتندو سوییچ ۲

بررسی تجربه Layers of Fear روی نینتندو سوییچ ۲

استودیوی Bloober Team که بیشتر برای ساخت بازی‌های ترسناک و بقا شناخته می‌شود، با بازی Layers of Fear وارد ژانر ترسناک شد. این مجموعه که اکنون با عنوان Layers of Fear: The Final Masterpiece Edition ارائه‌ شده، شامل نسخه‌های بازسازی شده دو بازی اول به همراه محتوای جدید است و به‌تازگی برای کنسول جدید نینتندو یعنی نینتندو سوییچ ۲ منتشر شده است. این اولین بار نیست که بلوبر تیم بازی‌های خود را برای کنسول‌های نینتندو منتشر می‌کند، اما نسخه سوییچ ۲ این بازی قابلیت‌های فنی قابل توجهی از خود به نمایش می‌گذارد که نشان‌دهنده قدرت این کنسول جدید است. این عنوان یک تجربه ترسناک خطی و «شبیه‌ساز راه رفتن» کلاسیک است که تمرکز آن بر کشمکش‌های درونی شخصیت اصلی و حل پازل‌های محیطی است.

نکات فنی پورت سوییچ ۲ برای Layers of Fear بسیار جالب توجه است و ثابت می‌کند که نباید توانایی‌های گرافیکی این کنسول دستی را دست کم گرفت. این بررسی عمدتاً بر عملکرد فنی بازی در پلتفرم جدید نینتندو متمرکز است:

• عملکرد در حالت داک (Docked Mode): بازی عمدتاً با نرخ ۶۰ فریم بر ثانیه اجرا می‌شود. مهم‌تر از آن، این نسخه از قابلیت رهگیری پرتو (Ray Tracing) بهره می‌برد. به‌طور مشخص، از فناوری RTGI (Ray-Traced Global Illumination) با استفاده از Lumen در آنریل انجین ۵ استفاده شده است. اگرچه بازتاب‌های رهگیری شده (Ray-Traced Reflections) در این نسخه وجود ندارند، اما حفظ هویت بصری بازی با نورپردازی رهگیری شده باعث چشم‌نواز شدن گرافیک می‌شود.
• کیفیت تصویر در حالت داک: با کمک تکنولوژی‌های آپسکیلینگ، خروجی تصویر ظاهری ۱۰۸۰p ارائه می‌دهد که تجربه‌ای بصری پایدار و بسیار خوبی را برای کاربران خانگی فراهم می‌کند.
• عملکرد در حالت پرتابل (Portable Mode): در حالت دستی، رزولوشن و کیفیت گرافیکی عملاً مشابه حالت داک باقی می‌ماند، اما نرخ فریم به ۳۰ فریم بر ثانیه کاهش پیدا می‌کند. با این حال، برخی منابع گزارش کرده‌اند که نرخ فریم کاملاً قفل نشده و ممکن است تا ۴۰-۵۰ فریم نیز بالا برود، اما تجربه کلی بیشتر ۳۰ فریمی است.
• کنترل‌ها: بازی از قابلیت کنترل با موس سوییچ ۲ نیز پشتیبانی می‌کند که یک گزینه جایگزین برای گیمرهایی است که به ارگونومی جوی‌کان‌ها عادت ندارند.

«این پورت بار دیگر ثابت می‌کند که اصلاً نباید توانایی‌های گرافیکی کنسول جدید نینتندو را دست کم گرفت. رهگیری پرتو برای یک کنسول دستی به هیچ وجه چیزی نیست که بشود اهمیتش را کم جلوه داد.»

با وجود اینکه بازی Layers of Fear یک تجربه بسیار خطی است که فضای بیشتری برای افکت‌های سنگین گرافیکی فراهم کرده است، اما پشتیبانی از RTGI نشان می‌دهد که سوییچ ۲ می‌تواند عملکرد آبرومندانه‌ای در کنار کنسول‌های مدرن ارائه دهد، حتی اگر مشخصات فنی‌اش در حد پلی‌استیشن ۴ ارتقا یافته ارزیابی شود.

«من بعد از حدودا هشت ماه که این کنسول را در اختیار دارم، هنوز هم نتوانسته‌ام به ارگونومی و کنترل جوی کان‌های سوییچ ۲ به‌عنوان موس عادت کنم.»