ورزشکاران اسکیت نمایشی المپیک زمستانی ۲۰۲۶ در حال پیشبرد محدودیت‌های ممکن

پیشرفت‌های فنی در اسکیت نمایشی و ظهور استعدادها

مقاله‌ی ارائه شده به بررسی پیشرفت‌های خارق‌العاده در رشته‌ی اسکیت نمایشی مردان، به ویژه با تمرکز بر پرش‌های چرخشی چندگانه و آینده‌ی این ورزش می‌پردازد. نقطه عطف اخیر، فرود موفقیت‌آمیز پرش چهار دور نیمه آکسل (Quad Axel) توسط ایلیا مالینین در سال ۲۰۲۲ بود؛ حرکتی که پیش‌تر، مربیان سرشناسی مانند الکسی میشین، آن را در طول عمر خود غیرممکن می‌دانستند. این موفقیت، مرزهای فیزیکی و فنی اسکیت نمایشی را جابجا کرد و اکنون جامعه‌ی اسکیت منتظر است تا ببیند آیا مالینین می‌تواند به مرحله‌ی بعدی، یعنی پرش پنج دور کامل (Quint) دست یابد یا خیر.

در گذشته، اسکیت‌بازان با تکنیکی متفاوت پرش می‌کردند که دارای یک مسیر پروازی دلپذیر و «فریبنده» بود. با این حال، برای پرش‌های چند چرخشی، کارایی اهمیت پیدا می‌کند. دانشمندان ورزشی مانند لینزی اسلاتِر هانیگان توضیح می‌دهند که ارتفاع پرش اسکی بازان نخبه نسبتاً ثابت است (حدود ۲۰ اینچ برای مردان برتر). بنابراین، تنها عاملی که برای افزایش تعداد دورها می‌تواند دستکاری شود، سرعت چرخش است. عامل کلیدی، توانایی «فشردن سریع» (snap) به موقعیت چرخشی است تا بتوان حداکثر سرعت زاویه‌ای را برای مدت طولانی‌تری حفظ کرد.

تحلیل‌ها نشان می‌دهد که مالینین در این زمینه بی‌نظیر است. سرعت زاویه‌ای او برای اجرای چهار دور نیمه آکسل مشابه سرعت مورد نیاز برای تریپل آکسل یا چهار دور لوپ است؛ این بدان معناست که او بدون نیاز به رسیدن به حداکثر سرعت چرخشی که دیگران نیاز دارند، می‌تواند به چرخش‌های بیشتری دست یابد، که مسیر را برای اجرای کوینت هموار می‌کند.

معیارها و چالش‌های اجرای پرش‌های پیچیده

یک پرش کوینت واقعی مستلزم پنج دور کامل در هوا است. با این حال، قوانین فدراسیون بین‌المللی اسکیت (ISU) پیچیدگی‌هایی را به وجود می‌آورند. امکان پیش-چرخش (pre-rotation) روی یخ قبل از پرش وجود دارد که توسط داوران نادیده گرفته می‌شود، و همچنین امتیازدهی برای کم‌چرخشی (under-rotation) در فرود، که تا یک چهارم دور بخشیده می‌شود. جورج روسانو، فیزیکدان و داور اسکیت، اشاره می‌کند که یک پرش چهار و یک چهارم دور می‌تواند توسط ISU به عنوان کوینت پذیرفته شود. با این حال، مالینین در فرودهایش غالباً چرخش کامل دارد.

به گفته‌ی کارشناسان، تکنیک آکسل به دلیل خیز رو به جلو و عدم ثبات لبه‌ی پرش، بسیار دشوارتر از سایر پرش‌های چهار دور مانند سالچو است. با وجود اینکه مالینین در آکسل برتری دارد، برخی مربیان مانند تام زاکرزک معتقدند که به دلیل شباهت‌های بیومکانیکی در نحوه‌ی حرکت پای آزاد، انتقال به کوینت سالچو برای او منطقی‌تر است.

• مهارت مالینین در تبدیل پرش چهار دور نیمه آکسل به یک واقعیت، قدرت تصور و تخیل ورزشی را در این رشته افزایش داده است.
• تکامل روش‌های تمرین و ریکاوری خارج از یخ، عاملی حیاتی بوده که به اسکیت‌بازان اجازه داده است تا برای دوره‌های طولانی‌تری بدون آسیب‌دیدگی تمرین کنند.
• ارزش پایه‌ی (BV) پرش چهار دور نیمه آکسل، با توجه به سختی ذاتی آن، همچنان توسط ISU کم‌تر از حد ارزش‌گذاری شده است.