لیبی مجوزهای اکتشاف نفت نادر را به شرکتهای خارجی واگذار کرد
شرکتهایی مانند شورون، انی، قطر انرژی و آیتیو برندگان مناقصه واگذاری مجوزهای اکتشاف نفت و گاز بودند که هدف آن احیای این بخش است.
لیبی مجوزهای اکتشاف نفت و گاز را به شرکتهای خارجی اعطا کرد
شرکت ملی نفت لیبی (NOC) پس از سالها درگیری داخلی، نتایج اولین دور واگذاری مجوزهای اکتشاف نفت و گاز از سال ۲۰۰۷ را اعلام کرد. این اقدام با هدف احیای بخش انرژی کشور انجام شده است. برندگان این مناقصه شامل غول نفتی آمریکایی شورون (Chevron)، بزرگترین شرکت انرژی خصوصی آفریقا، آیتیو (Aiteo) از نیجریه، و کنسرسیومهایی با مشارکت شرکتهایی نظیر انی (Eni)، قطر انرژی (QatarEnergy)، بریتیش پترولیوم (BP)، رپسول (Repsol)، گروه اِماوال (MOLGroup) مجارستان و تورکیه پترولی (Turkiye Petrolleri) میشوند. این واگذاریها نشاندهنده علاقه مجدد سرمایهگذاران خارجی به بخش نفت لیبی پس از بیمیلی ناشی از ناآرامیهای سیاسی از سال ۲۰۱۱ است، اگرچه واکنش کلی بازار، نسبت به انتظارات، ضعیفتر بود.
تحلیلگران معتقدند که عدم قطعیت سیاسی مداوم لیبی و مسائل امنیتی در مناطق مورد نظر، در پاسخ کمتر از حد انتظار مؤثر بوده است. لیبی همچنان بین دو دولت رقیب در شرق و غرب تقسیم شده است، و اختلافات بر سر بانک مرکزی و درآمدهای نفتی، تولید در میدانهای کلیدی را مختل میکند.
طرح جدید برای جذب سرمایه
این دور واگذاری که طی آن تنها پنج بلوک از ۲۰ بلوک پیشنهادی اعطا شد، در پی توافق اخیر ۲۰ میلیارد دلاری با توتال انرژیز (TotalEnergies) فرانسه و کونوکو فیلیپس (ConocoPhillips) برای افزایش تولید نفت طی ۲۵ سال آینده صورت گرفت. هدف دولت افزایش تولید روزانه به ۱.۴ میلیون بشکه در روز است. برای تشویق سرمایهگذاری، یک مدل قرارداد جدید و سرمایهدوستتر جایگزین شرایط سخت گذشته شد، مدلی که پیش از این مانع ورود سرمایهگذاران بود.
- لیبی برای اولین بار از سال ۲۰۰۷ اقدام به اعطای مجوزهای جدید اکتشاف نمود.
- پنج بلوک از میان ۲۰ بلوک پیشنهادی در این دور واگذار شدند.
- این مجوزها نشانهای از تلاش برای بازگرداندن اعتماد و فعالیت نهادی در بخش نفت است.
- بخش کلیدی نفت لیبی همچنان تحت تأثیر تفرقه سیاسی میان شرق و غرب کشور قرار دارد.
- قراردادهای جدید با هدف افزایش تولید روزانه ۸۵۰,۰۰۰ بشکه نفت در دوره زمانی مشخص منعقد میشوند.
مسعود سلیمان موسی، رئیس موقت NOC، این واگذاریها را بخشی از مسیر ملی وسیعتری دانست که هدف آن «رونق، رشد و بازگشت به حالت عادی» است.
یک تحلیلگر ریسک اظهار داشت که عدم قطعیت سیاسی لیبی احتمالاً عاملی در پاسخ زیر حد انتظار بازار بوده است.
در مجموع، این مرحله جدید در صنعت نفت لیبی تلاشی استراتژیک برای جذب سرمایه خارجی و استفاده از ذخایر عظیم نفتی کشور است، هرچند که موانع سیاسی و امنیتی داخلی همچنان چالشهای اصلی باقی میمانند.
