۵ ویتامین و ماده معدنی حیاتی برای حفظ سلامت و عملکرد قلب

ضروری‌ترین مکمل‌ها برای سلامت عملکرد قلب

بیماری قلبی یکی از علل اصلی مرگ و میر در سراسر جهان، از جمله در میان زنان، مردان و گروه‌های نژادی و قومی مختلف است. با توجه به اینکه بیماری‌های قلبی-عروقی باعث مرگ یک نفر در هر ۳۳ ثانیه می‌شوند، اقدامات پیشگیرانه از طریق سبک زندگی سالم مانند تغذیه مناسب و ورزش حیاتی است. با این حال، برای افرادی که به دنبال حمایت بیشتر از سلامت قلب خود هستند، مکمل‌های غذایی خاصی می‌توانند مفید باشند، البته همیشه توصیه می‌شود قبل از مصرف هر مکملی با پزشک مشورت شود.

مهم‌ترین مواد مغذی برای پشتیبانی از سلامت قلب

پنج ماده مغذی کلیدی وجود دارند که در این زمینه نقش مهمی ایفا می‌کنند:

• امگا-۳: اسیدهای چرب امگا-۳، که به طور عمده از ماهی‌های چرب مانند سالمون وحشی و ساردین به دست می‌آیند، با کاهش خطر بیماری قلبی و سکته مرتبط بوده‌اند. اگرچه مکمل‌های روغن ماهی موجود است، بهترین راه دریافت این ماده مغذی مصرف آن به صورت طبیعی از طریق رژیم غذایی است.
• فیبر: رژیم غذایی غنی از فیبر، به ویژه فیبر محلول، می‌تواند به کاهش سطح کلسترول خون، فشار خون و التهاب کمک کند. مکمل‌هایی مانند Metamucil می‌توانند مفید باشند، اما ممکن است عوارضی مانند نفخ ایجاد کنند.
• منیزیم: این ماده معدنی به حفظ ضربان قلب منظم و کاهش فشار خون کمک می‌کند. کمبود آن می‌تواند منجر به تپش قلب شود. منابع طبیعی شامل غلات کامل، سبزیجات برگ سبز تیره و مغزها هستند.
• کوآنزیم Q10 (CoQ10): این آنتی‌اکسیدان که تولید آن با افزایش سن کاهش می‌یابد، اغلب در افراد مبتلا به بیماری قلبی کمتر دیده می‌شود. مکمل‌های CoQ10 ممکن است به بهبود شرایط مرتبط با نارسایی احتقانی قلب و کاهش فشار خون کمک کنند.
• اسید فولیک (ویتامین B9): این ویتامین در کنار ویتامین‌های B6 و B12، به حفظ سطح مناسب هوموسیستئین در خون کمک می‌کند، زیرا سطوح بالای این آمینو اسید با افزایش خطر بیماری قلبی مرتبط است.

متخصصان تأکید می‌کنند که بهترین روش برای دریافت مواد معدنی و ویتامین‌ها، رژیم غذایی سالم است. اگر رژیم غذایی شما شامل مقدار کافی ماهی‌های چرب، سبزیجات برگ سبز، حبوبات و میوه‌ها باشد، به ندرت به مکمل‌ها نیاز خواهید داشت.

خطرات و توصیه‌های مصرف مکمل‌ها

بسیاری از مکمل‌های محبوب قلب مانند اسید فولیک، منیزیم و فیبر عوارض جانبی خفیفی دارند. با این حال، مصرف آن‌ها باید با احتیاط انجام شود، به ویژه اگر سابقه بیماری‌هایی مانند بیماری کلیوی، بیماری کرون یا اختلالات انعقاد خون وجود داشته باشد. همیشه قبل از شروع هر مکملی، مشورت با پزشک عمومی ضروری است تا از تداخلات دارویی (مانند مصرف وارفارین یا کلپیدوگرل) جلوگیری شود یا در صورت بیماری‌های خاص، دوز مناسب تنظیم گردد.

دکترها اغلب توصیه می‌کنند که اگر رژیم غذایی شما ضعیف است یا شرایطی دارید که جذب فولات را مختل می‌کند، به سراغ مکمل‌های اسید فولیک بروید، اما این جایگزین یک رژیم غذایی مغذی نیست.