نمایشگاه “آب | هنر دستی” تلاقی هنر، فرهنگ و بومشناسی در کنار رودخانه میسیسیپی
نمایشگاه گروهی “آب | هنر دستی” در موزه هنر دریایی مینهسوتا به بررسی دغدغههای هنرمندان درباره آب و محیط زیست در بحران اقلیمی میپردازد و شامل آثاری از بافندگی، سفالگری، شیشه و منسوجات است.
تلاقی هنر، فرهنگ و بومشناسی در کنار رودخانه
مفهوماتی از جمله “جریان داشتن” یا “سیال بودن” نه تنها به طبیعت آب اطلاق میشوند، بلکه میتوانند ماهیت هنر و صنایع دستی را توصیف کنند؛ جایی که پارچهها “تجمع” میکنند و مدیومهای مختلف در هم میآمیزند. در بطن نگرانیهای ناشی از بحران اقلیمی جاری، هنرمندان چگونه نگرانیهای خود را در مورد آب و محیط زیست بیان میکنند؟ نمایشگاه گروهی “آب | هنر دستی” در موزه هنر دریایی مینهسوتا (Minnesota Marine Art Museum) که در حاشیه رودخانه میسیسیپی واقع شده، به تفحص در این سوال میپردازد. این نمایشگاه به طور مستقیم با گستره زیستی و فرهنگی وسیع این رودخانه در ارتباط است و آثاری از هفت هنرمند را به نمایش میگذارد که شیوههای هنری شامل بافندگی، سفالگری، سبدبافی، شیشه و هنر پارچهای را به کار میگیرند تا با مسائل معاصر دسترسی به آب و حفظ فرهنگ در مواجهه با تغییرات اقلیمی تعامل کنند.
هنرمندانی مانند نیکول مکلافلین و تالی واینبرگ که با ترکیب نخهای رنگارنگ با سایر متریالها، مدیتیشنهایی در باب ارتباط متقابل و چندرشتگی خلق میکنند، برای خوانندگان “Colossal” شناخته شدهاند. واینبرگ دادههای بومشناختی را به شکل بافتههای انتزاعی و شبیه به پیچک ترجمه میکند که نمونههای آن، سری کارهای «نقشههای دادهای اقلیمی» (Climate Datascapes) اوست و اطلاعات مربوط به لجن و رسوبات در بالادست رودخانه میسیسیپی را به تصویر میکشد. در مقابل، بشقابهای سرامیکی با حاشیه دراماتیک مکلافلین یادآوریکننده فرهنگهای پیشاکلمبی و تداوم تاریخ و زمان بشری است. سایر هنرمندان این مجموعه شامل رولند ریکتس، سارا سنس، ترمن استاتوم، کلی چرچ، و تانیا آگویگا هستند. آثار آگویگا به خاطر دیوارههای گرهدار پیچیدهاش که با فرمهای سفالی ترکیب شدهاند و به آرامی روی زمین میریزند، شهرت دارد.
این نمایشگاه به شیوهای سنتی به کار نمیگیرد؛ بلکه این روشها را به عنوان اعمال زندهای میبیند که به طور مداوم در پاسخ به تغییرات محیطی تکامل مییابند.
- آثار هنرمندان مستقیماً به مسائل دسترسی به آب و حفظ فرهنگی در بحران اقلیمی پرداختهاند.
- شیوههای هنری مورد استفاده شامل بافندگی، سفالگری، سبدبافی و هنر شیشه است.
- تداوم دانش صنایع دستی در طول نسلها حامل مهارتهای فنی و ارزشهای فرهنگی است.
- آثار تالی واینبرگ دادههای زیستمحیطی را به اشکال بصری تبدیل میکنند.
- موزه در تلاش است تا تأثیرات زیستشناختی و فرهنگی رودخانه میسیسیپی را در کانون توجه قرار دهد.
موزه بیان میکند: “همانطور که آب از بدنها، مناظر و تاریخهای فرهنگی عبور میکند، دانش صنایع دستی نیز بین نسلها منتقل میشود و مهارتهای فنی را همراه با ارزشهای فرهنگی حمل میکند.”
رولند ریکتس اثر “Bow” خود را با بندهایی از کتان رنگ شده با نیل خلق کرده است که در فضای گالری معلق است و حس جریان یا شاید شمای کلی یک قایق را ایجاد میکند.
نمایشگاه “آب | هنر دستی” تا تاریخ ۲۷ دسامبر در وینونا ادامه دارد و بر اهمیت تلفیق هنر دستی با مسائل فوری زیست محیطی تأکید میکند. این مجموعه هنری نشان میدهد که چگونه دستکاری مواد سنتی میتواند ابزاری قدرتمند برای تعامل با تغییرات گسترده بومشناختی باشد و داستانهایی حیاتی از رابطه انسان و طبیعت را بازگو کند.
