دلایل روزنامه روسی «پراودا» برای عدم وقوع درگیری نظامی بین ترامپ و ایران
بررسی سه عامل کلیدی از دید روزنامه روسی «پراودا» در عدم تبدیل تنش میان ایران و آمریکا به درگیری نظامی: استقرار نیروهای آمریکایی، مطالبات واشنگتن و عامل ژئوپولیتیکی.
تحلیل عدم وقوع جنگ میان ایران و آمریکا بر اساس "پراودا"
روزنامه روسی «پراودا» و کارشناس راهبردی آن، یوری بوچارف، به تحلیل دلایل عدم تبدیل تنشهای شدید میان ایالات متحده آمریکا و ایران به یک درگیری نظامی تمامعیار پرداختهاند. با وجود استقرار گسترده نیروهای نظامی آمریکا در خاورمیانه و هشدارهای شدید، این منازعه صرفاً در سطح جنگ لفظی و نمایش قدرت باقی ماند. بوچارف معتقد است که درک این موضوع مستلزم بررسی سه عامل اساسی است: ماهیت استقرار نیروهای آمریکایی، مطالبات واشنگتن از تهران، و مؤلفه ژئوپولیتیکی گستردهتر که فراتر از منطقه عمل میکند.
ماهیت استقرار نظامی آمریکا
استقرار نیروها و سامانههای دفاعی مانند پاتریوت توسط دولت ترامپ، در درجه اول ماهیت دفاعی داشته و نشاندهنده آمادگی برای دفع واکنشهای احتمالی ایران بوده است، نه تدارک برای یک حمله پیشگیرانه. این نشان میدهد که هدف اصلی صرفاً افزایش توان بازدارندگی بوده است.
- استقرار سامانههای موشکی و دفاعی برای محافظت از پایگاهها و متحدان.
- تمرکز بر تقویت دفاع به جای آمادگی برای شروع حمله اول.
مطالبات و اهداف واشنگتن
دولت ترامپ در کنار این تجمع نظامی، چهار خواسته اساسی از ایران مطرح کرد: توقف اعدامها و سرکوب معترضان، کنار گذاشتن برنامه هستهای، و توقف توسعه موشکهای دوربرد. کارشناسان معتقدند که دو خواسته آخر مستقیماً حاکمیت راهبردی ایران را هدف قرار داده و پذیرش آنها معادل تسلیم محض تلقی میشود.
“کنار گذاشتن برنامه هستهای و توقف توسعه موشکهای دوربرد، اساس حاکمیت راهبردی ایران را هدف قرار میدهد و اجرای آنها عملاً به معنای تسلیم نظام است.”
مخالفت منطقهای و چالش لجستیکی
یکی از چالشهای مهم برای واشنگتن، مخالفت کشورهای منطقه بهویژه کشورهای حوزه خلیج فارس با مشارکت در هرگونه جنگ احتمالی بود. روشن شده است که این کشورها حاضر به باز کردن حریم هوایی خود برای حملات علیه ایران نیستند، زیرا هرگونه درگیری را خطری وجودی برای زیرساختهای حیاتی نفتی و اقتصادی خود میدانند. این امر موجب شده است که آمریکا از نظر سیاسی و لجستیکی در موقعیت بسیار دشواری قرار گیرد.
عامل ژئوپولیتیکی و نقش چین و روسیه
مهمترین عامل بازدارنده، تأثیر این درگیری بر توازن قوا در سطح جهانی است. انتشار گزارشهایی مبنی بر ورود کمکهای نظامی چین به ایران و انجام رزمایشهای مشترک میان روسیه، چین و ایران در شمال اقیانوس هند، پیامی واضح به آمریکا و متحدانش ارسال کرد: هرگونه حمله به ایران ثبات منطقهای و توازن جهانی را مختل خواهد کرد.
“آنچه قطعی است، برگزاری رزمایشهای مشترک میان روسیه، چین و ایران در شمال اقیانوس هند است... پیامی به ایالات متحده... مبنی بر اینکه هرگونه حمله به ایران نه تنها ثبات منطقهای، بلکه توازن جهانی را نیز تحت تأثیر قرار خواهد داد.”
برای روسیه، ایران مسیری حیاتی به سوی خلیج فارس و آسیا (کریدور شمال–جنوب) است و برای چین، حلقهای کلیدی در ابتکار «کمربند و راه» محسوب میشود. از دست دادن ایران برای هر دو قدرت، به معنای خسارات اقتصادی و راهبردی عظیم و تقویت تسلط آمریکا بر دریاها خواهد بود. در نتیجه، حمله به ایران دیگر یک اقدام صرفاً منطقهای نیست بلکه اقدامی است که توازن جهانی را تهدید میکند و به همین دلیل واشنگتن چارهای جز اجتناب از آن نداشته است.
