کشف شبکه پیام‌رسانی مخفی زیر خاک: اینترنت ریشه‌ای درختان

کشف اینترنت بیولوژیک درختان و شبکه زیرزمینی ارتباطی

نتایج تحقیقات اخیر دانشمندان، دیدگاه ما را نسبت به مفهوم “هوش” و ساختارهای ارتباطی در طبیعت به کلی دگرگون کرده است. بر خلاف تصور رایج که اینترنت را اختراع بشر می‌دانند، پژوهش‌ها نشان می‌دهند که درختان میلیون‌ها سال است از یک شبکه ارتباطی جهانی پیچیده زیر زمین بهره می‌برند که دانشمندان آن را “اینترنت ریشه‌ای” نامیده‌اند. این شبکه مبتنی بر تبادل داده‌ها با سرعت باورنکردنی است که اکنون رمزگشایی آن آغاز شده است. این کشف، زمین را نه به عنوان جرمی بی‌جان، بلکه به عنوان یک “مدارچاپی عظیم و زنده” معرفی می‌کند که اطلاعات در آن جریان دارد.

در این سیستم اطلاعاتی، نقش کلیدی بر عهده قارچ‌های میکروسکوپی به نام «میکوریزا» است. این قارچ‌ها همانند کابل‌های فیبر نوری طبیعی عمل کرده و ریشه‌های درختان مختلف را به یکدیگر متصل می‌کنند و یک ساختار تارعنبوتی گسترده زیر خاک می‌سازند. محققان با استفاده از حسگرهای نانومتری کشف کردند که سیگنال‌های الکتریکی عبوری از این شبکه، شباهت دقیقی به کدهای دودویی (Binary) مورد استفاده در کامپیوترها دارند. این ارتباط دوطرفه به درختان اجازه می‌دهد که به صورت یک “ابر موجود هوشمند” عمل کنند.

عملکرد شبکه دفاعی و انتقال مواد مغذی

ارتباطات الکتریکی-شیمیایی در این شبکه بسیار حیاتی است. هنگامی که یک درخت مورد حمله آفات یا حشرات قرار می‌گیرد، بلافاصله هشدارهای لازم به صورت سیگنال‌های الکتریکی به کل شبکه ارسال می‌شود. در پاسخ، درختان مجاور که صدها متر فاصله دارند، ظرف چند دقیقه شروع به تولید سموم دفاعی در برگ‌های خود می‌کنند تا از خود محافظت کنند؛ این یک سیستم هشدار امنیتی خودکار است.

همچنین، این شبکه نقش حیاتی در توزیع منابع دارد. “درختان مادر” (درختان پیرتر)، که نقش سرورهای مرکزی را ایفا می‌کنند، مواد مغذی اضافی مانند قند را از طریق همان اتصالات ریشه‌ای به نهال‌های کوچک‌تر که در سایه قرار دارند و نور کافی دریافت نمی‌کنند، ارسال می‌کنند. این رفتار نشان‌دهنده نوعی از مراقبت جمعی در اکوسیستم است.

نقش درختان مادر و انتقال دانش

یکی از شگفت‌انگیزترین یافته‌ها مربوط به زمان مرگ یک درخت مادر است. در این مواقع، درخت اطلاعات حیاتی و “تجربیات زیستی” جمع‌آوری‌شده خود را به سرعت در شبکه پخش می‌کند. این فرآیند شبیه به بارگذاری یک “وصیت‌نامه دیجیتال” است تا اطمینان حاصل شود که دانش ضروری برای بقا به نسل‌های بعدی منتقل می‌شود.

“ما بسیار دیر به مهمانی هوش روی زمین رسیده‌ایم. زمینی که روی آن راه می‌رویم، نه یک جرم بی‌جان، بلکه یک مدارچاپی عظیم و زنده است.”

این کشف، تلاش برای تسخیر طبیعت را زیر سؤال می‌برد و بر لزوم یادگیری زبان پیچیده و شگفت‌انگیز آن تأکید دارد تا بتوانیم به شبکه‌ای بپیوندیم که میلیاردها سال پیش از ما فعال شده است.

• شبکه ارتباطی: تبادل اطلاعات بین درختان از طریق ریشه‌ها و قارچ‌های میکوریزا.
• مکانیزم انتقال: استفاده از سیگنال‌های الکتریکی مشابه کدهای دودویی در قالب «بسته‌های اطلاعاتی» بین درختان.
• میکوریزا: قارچ‌های میکروسکوپی واسطه که نقش کابل‌های نوری طبیعی را ایفا می‌کنند.
• درختان مادر: سرورهای مرکزی که مسئولیت تغذیه نهال‌ها و انتقال تجربیات را بر عهده دارند.
• امنیت زیستی: ارسال هشدارهای دفاعی به درختان مجاور در زمان حمله آفات با سرعت بالا.

“درختان نه‌تنها با هم ارتباط دارند، بلکه برای یکدیگر بسته‌های اطلاعاتی حاوی مواد مغذی و هشدارهای امنیتی ارسال می‌کنند.”