سرنوشت عجیب تک‌شاخ سیبری؛ همزیستی با انسان‌های اولیه

کشف‌های نوین درباره کرگدن غول‌پیکر سیبری

تحقیقات اخیر دانشمندان بر روی بقایای فسیلی تک‌شاخ سیبری، که با نام علمی الاسموتروم شناخته می‌شود، حقایق جدیدی را درباره این پستاندار ماقبل تاریخ برملا ساخته است. این موجود برخلاف تصورات پیشین، بسیار دیرتر از آنچه گمان می‌رفت منقرض شده و شواهد حاکی از آن است که انسان‌های اولیه نیز همزمان با این کرگدن غول‌پیکر در دشت‌های اوراسیا زندگی می‌کرده‌اند. یافته‌های جدید نشان می‌دهند که این حیوان منحصربه‌فرد تا حدود ۳۵ هزار سال پیش بر روی زمین حضور داشته است. الاسموتروم یک کرگدن عظیم‌الجثه بود که وزنی در حدود چهار تن داشت و مشخصه بارز آن، شاخ بسیار بلند و بزرگی بود که بر پیشانی‌اش قرار داشت و تا چند متر رشد می‌کرد. این شاخ برای دفاع و رقابت‌های قلمرویی به کار می‌رفته است.

ویژگی‌های زیستی و محیطی تک‌شاخ سیبری

این پستاندار عظیم‌الجثه، شباهت‌هایی به ماموت‌های پشمالو داشت و برای بقا در محیط سرد سیبری، دارای پوششی ضخیم از مو بود. زیستگاه اصلی آن‌ها دشت‌های وسیع اوراسیا بود که منابع غذایی علفی فراوانی را برای این گیاهخواران فراهم می‌کرد. با این حال، تغییرات اقلیمی شدید و آغاز عصر یخبندان، پوشش گیاهی دشت‌ها را متحول کرد و منابع غذایی آن‌ها را به شدت کاهش داد. این گونه به دلیل حساسیت بالا به نوع خاصی از گیاهان، نتوانست با تغییرات سریع محیطی سازگار شود.

• بقایای فسیلی نشان می‌دهد عصر زندگی تک‌شاخ سیبری تا ۳۵,۰۰۰ سال پیش ادامه داشته است.
• این حیوان یک کرگدن غول‌پیکر با شاخی بلند بود و وزن آن تا چهار تُن می‌رسید.
• پوشش ضخیم موی آن، سازگاری‌اش با آب و هوای سرد سیبری را ممکن می‌ساخت.
• تغییرات اقلیمی و کاهش منابع غذایی، عامل اصلی انقراض بوده و نقش شکار انسان کم‌اهمیت تلقی شده است.
• همزیستی با انسان‌های اولیه ممکن است الهام‌بخش اساطیر باستانی درباره موجودات تک‌شاخ شده باشد.

«تحقیقات اخیر ثابت کرده است که تغییرات اقلیمی شدید عامل اصلی نابودی این گونه بوده و شکار توسط انسان نقش کمتری در این فرآیند داشته است.»

«مطالعه روی این فسیل‌ ها به ما کمک می‌کند تا درک بهتری از نحوه واکنش گونه‌های جانوری به تغییرات سریع آب و هوایی امروزی داشته باشیم.»

این کشفیات اهمیت درک ما از دینامیک انقراض‌های ماقبل تاریخ را برجسته می‌سازد و بینش‌هایی حیاتی درباره نحوه تأثیرپذیری گونه‌های بزرگ از تغییرات محیطی ارائه می‌دهد. درک اینکه چگونه الاسموتروم نتوانست خود را با رژیم غذایی جدید وفق دهد، می‌تواند به مطالعات مربوط به حفظ تنوع زیستی در شرایط تغییرات آب و هوایی کنونی کمک کند.