وصیتنامه عجیب مرد اعدامی که جان او را نجات داد
مردی که به اتهام قتل به قصاص محکوم شده بود، با وصیت اهدای اعضای بدنش پس از مرگ، از سوی اولیای دم و خانواده مقتول بخشیده شد.
نجات جان محکوم به اعدام به واسطه وصیت اهدای عضو
این گزارش به بررسی پروندهای میپردازد که در آن یک مرد اعدامی به واسطه وصیت عجیب خود برای اهدای اعضای بدنش پس از مرگ، از قصاص رهایی یافت. ماجرای این پرونده در سال ۱۳۹۹ آغاز شد، زمانی که جسد مردی زخمی در یکی از خیابانهای پایتخت کشف شد. تحقیقات پلیسی و تیم جنایی نشان داد که مقتول، که فرشید نام داشت، در یک پاتوق معتادان و موادفروشان به قتل رسیده است. شاهدان اعلام کردند که درگیری بین فرشید و قاتل، بهروز، بر سر فردی به نام رویا آغاز شده بود.
بهروز که قبلاً با رویا رابطه داشته و پس از ناپدید شدنش، فرشید را مسئول میدانسته، در حالی که تحت تأثیر مواد مخدر بوده، با او درگیر شده و با چاقو چند ضربه به او وارد کرده است. پس از مجروح شدن شدید فرشید، بهروز و دوستش او را به بیمارستان نرسانده و جسدش را رها کرده بودند. با دستگیری بهروز، او به جرم خود اعتراف کرد و با توجه به اصرار اولیاء دم (مادر و دو فرزند مقتول) بر قصاص، حکم اشد مجازات در دادگاه کیفری استان صادر و در دیوان عالی کشور نیز تأیید شد.
تلاشها برای سازش و وصیت نجاتبخش
پرونده برای اجرای حکم به دادسرا ارجاع شد و هیئت صلح و سازش جلسات متعددی را برگزار کردند، اما اولیای دم همچنان بر اجرای حکم قصاص پافشاری داشتند. در این شرایط، بهروز که خود را در آستانه مرگ میدید، وصیت کرد که پس از مرگ، اعضای بدنش به بیماران نیازمند اهدا شود. این تصمیم او نقطه عطفی در پرونده ایجاد کرد.
- اولیای دم پس از اطلاع از محتوای وصیتنامه بهروز، تحت تأثیر قرار گرفته و تصمیم گرفتند به رضای خدا از قصاص صرف نظر کنند.
- این گذشت، مسیر پرونده را تغییر داد و حکم قصاص منتفی شد.
- پرونده صرفاً از جنبه عمومی جرم برای محاکمه مجدد به دادگاه کیفری استان ارجاع خواهد شد.
- این واقعه نشاندهنده اهمیت اهدای عضو و تأثیرات عمیق تصمیمات افراد حتی در سختترین شرایط است.
«مرد اعدامی که وصیت کرده بود بعد از مرگ اعضای بدنش را به بیماران نیازمند اهدا کنند، از سوی اولیای دم بخشیده شد.»
«با گذشت اولیای دم، پرونده برای محاکمه از جنبه عمومی جرم به دادگاه کیفری استان ارجاع خواهد شد.»
این پرونده مثالی نادر از تأثیر اعمال خداپسندانه در لحظات پایانی زندگی بر نتیجه نهایی یک حکم قضایی سنگین است. گذشت اولیای دم نه تنها جان فرد محکوم را نجات داد، بلکه بار دیگر ارزش والای بخشش و اهمیت اهدای عضو را در اجتماع برجسته ساخت.
