ایران پیش از مذاکرات هسته‌ای عمان نگران است: «اعتمادی به آمریکا نیست»

نگرانی‌های ایران پیش از مذاکرات هسته‌ای عمان

دور جدیدی از مذاکرات هسته‌ای میان ایالات متحده و ایران قرار است در عمان برگزار شود که این اولین مذاکره از زمان پیوستن آمریکا به کمپین بمباران اسرائیل علیه ایران در ژوئن گذشته محسوب می‌شود. این موضوع نگرانی‌هایی را در تهران ایجاد کرده است، به طوری که دیدگاه غالب این است که «اعتمادی به ایالات متحده نیست». این مذاکرات در بستر تنش‌های فزاینده منطقه‌ای و نگرانی‌های پیرامون برنامه هسته‌ای ایران صورت می‌گیرد. تحلیلگران و ناظران منطقه‌ای بر این باورند که موانع اصلی در این دور از مذاکرات، به دلیل سوابق روابط پرتنش و اقدامات اخیر دو طرف، همچنان پابرجاست. عدم اطمینان ایران نسبت به تعهدات آمریکا، چالشی اساسی در مسیر دستیابی به هرگونه توافق جدید است.

خبرنگار اعزامی فرانسه ۲۴ از تهران تاکید کرده است که این گفتگوها در فضایی از بی‌اعتمادی عمیق آغاز می‌گردد. یکی از نکات کلیدی مورد بحث، موضوع برنامه هسته‌ای ایران و لزوم بازگشت طرفین به تعهدات برجامی پیشین است. با توجه به اینکه این اولین دیدار پس از تشدید درگیری‌ها در خاورمیانه است، انتظارات برای پیشرفت ملموس پایین ارزیابی می‌شود. تمرکز اولیه بر ایجاد یک سازوکار قابل اعتماد برای گفتگوهای آتی خواهد بود تا از بروز تنش‌های بیشتر جلوگیری شود.

• موانع احتمالی در مذاکرات عمان بر سر برنامه هسته‌ای ایران متمرکز است.
• بی‌اعتمادی ایران به ایالات متحده عامل اصلی کندی روند دیپلماتیک محسوب می‌شود.
• این گفتگوها اولین دور پس از درگیری‌های اخیر منطقه‌ای است.
• گزارش‌ها حاکی از آن است که ایران «کارت‌های زیادی برای بازی ندارد» پیش از این گفتگوها.
• تنش‌ها میان ایران و آمریکا پس از اقداماتی نظیر سرنگونی پهپاد ایرانی در دریای عرب توسط آمریکا افزایش یافته است.

بر اساس گزارش‌ها، یکی از بزرگترین چالش‌ها این است که «ایران به ایالات متحده اعتماد ندارد» و سوابق گذشته، سایه سنگینی بر این مذاکرات دارد.

یک تحلیلگر اشاره کرده است که «فقدان پیشرفت در گفتگوهای صلح اوکراین و روسیه، علی‌رغم میانجی‌گری آمریکا، نشان‌دهنده دشواری‌های دیپلماتیک کنونی در سطح جهانی است.»

در مجموع، مذاکرات عمان در میان نگرانی‌های عمیق ایران و محیط ژئوپلیتیکی متشنج خاورمیانه برگزار می‌شود. موفقیت این دور بیش از هر چیز به توانایی طرفین در کاهش سطح بی‌اعتمادی از طریق اقدامات اعتمادساز بستگی دارد، هرچند که کارشناسان نسبت به نتایج سریع بسیار محتاط هستند.