شورای پناهندگان نروژ: سودان بیش از هزار روز قحطی را تجربه کرده است
سازمانهای خیریه و غیردولتی خواستار اقدام فوری جهانی برای جلوگیری از فاجعه قریبالوقوع در سودان هستند که درگیر جنگ داخلی طولانی است.

وضعیت بحرانی انسانی در سودان
گزارشها حاکی از آن است که سودان با قحطی و بحران انسانی وخیمی مواجه است، بهگونهای که شورای پناهندگان نروژ اعلام کرده است که مردم این کشور بیش از هزار روز است که با گرسنگی شدید دست و پنجه نرم میکنند. این وضعیت ناشی از جنگ داخلی تقریباً سه ساله این کشور است که مناطق زیادی، از جمله استان کردفان جنوبی، را در مرکز درگیریها قرار داده است. سازمانهای امدادی تأکید دارند که قادر به ارسال کمکهای بشردوستانه به آسیبدیدگان هستند، مشروط بر اینکه منابع مالی لازم برای این عملیات فراهم شود. این وضعیت نیازمند توجه فوری بینالمللی است زیرا جان میلیونها نفر در معرض خطر قرار دارد و کودکان به شدت تحت تأثیر قرار گرفتهاند؛ بهطوری که نیمی از کودکان سودانی به دلیل جنگ از آموزش بازماندهاند.
تشدید بحران و نیاز به کمکهای مالی
گروههای بشردوستانه مکرراً اعلام کردهاند که موانع اصلی برای رساندن کمکها، کمبود بودجه است، نه موانع لجستیکی. این امر نشاندهنده مسئولیتپذیری جامعه جهانی در قبال بحرانهای انسانی جاری است. وضعیت در سودان شامل خشونتهای شدید و گزارشهایی از بدترین خشونتهای جنسی در جهان علیه زنان در جریان این درگیریها است، که سازمان ملل متحد آن را “دوران وحشیگری” خوانده است.
- سازمان پناهندگان نروژ نسبت به وضعیت قحطی و امنیت غذایی در سودان هشدار داده است.
- مناطق درگیر، مانند کردفان جنوبی، نیازمند کمکهای بشردوستانه فوری هستند.
- سازمان ملل متحد فراخوان کمک مالی اضطراری برای سال ۲۰۲۶ را با اشاره به بیتفاوتی جهانی راهاندازی کرده است.
- خشونتهای جنسی علیه زنان در جریان این منازعه، یکی از بدترین موارد گزارش شده در سطح جهانی است.
- نیمی از کودکان سودانی به دلیل ادامه یافتن جنگ داخلی از دسترسی به آموزش محروم شدهاند.
به گفته مدیر مدیریت سودان در شورای پناهندگان نروژ، Mathilde Vu، وضعیت بحرانی شدت یافته و نیاز مبرمی به حمایت مالی برای رساندن غذا و دارو وجود دارد.
یکی از گزارشها اشاره میکند که سازمان ملل، این وضعیت را “دوران وحشیگری” توصیف کرده و از بیتفاوتی جهانی انتقاد کرده است.
در مجموع، بحران سودان یک فاجعه انسانی تمامعیار است که نیازمند بسیج سریع منابع مالی و انسانی از سوی نهادهای بینالمللی برای جلوگیری از مرگ و میر گسترده ناشی از گرسنگی و درگیریها است. عدم اقدام قاطع جهانی میتواند به عواقب جبرانناپذیری در این منطقه قاره آفریقا منجر شود.



