منطق سرمایهداری المپیک: حمایت مالی از سوختهای فسیلی و تعهد به پایداری
بررسی پیامدهای عمیق المپیک ۲۰۲۶ با تمرکز بر تضاد بین تعهدات پایداری و حمایت مالی شرکتهای سوخت فسیلی در رویدادهای ورزشی بزرگ.
منطق سرمایهداری و تضاد پایداری در المپیک ۲۰۲۶
با آغاز رقابتهای المپیک زمستانی ۲۰۲۶، بحثهای عمیقی پیرامون تناقضات ذاتی این رویدادهای ورزشی بزرگ شکل گرفته است. لویی موستاکاس، رئیس موسسه ورزش و توسعه پایدار (ISSD) در دانشگاه علوم کاربردی، به بررسی پیامدهای این رویدادها میپردازد. او تأکید میکند که با وجود تلاش سازماندهندگان المپیک برای ترویج تعهدات پایداری، مانند استفاده از زیرساختهای موجود، مقیاس عظیم این بازیها که نیازمند سفرهای جهانی گسترده است، دستیابی به پایداری واقعی را دشوار میسازد. موستاکاس این وضعیت را بازتابی از “منطق سرمایهداری” حاکم بر این رویدادهای ورزشی میداند؛ سیستمی که همزمان حامی مالی سوختهای فسیلی است و در عین حال مدعی پایبندی به پایداری میباشد.
این تناقض در قلب مدل درآمدزایی المپیک نهفته است. برای پوشش هزینههای هنگفت برگزاری، وابستگی شدیدی به حمایت مالی شرکتهایی وجود دارد که فعالیت اصلی آنها اغلب به مضرترین اشکال انتشار کربن، یعنی سوختهای فسیلی، مربوط است. این امر یک دور باطل ایجاد میکند که در آن ادعاهای سبز با واقعیت اقتصادی و لجستیکی رویداد در تضاد کامل قرار میگیرند.
چالشهای پایداری در رویدادهای جهانی
- مقیاس جهانی المپیک نیازمند سفرهای هوایی گسترده است که ردپای کربن عظیمی به جا میگذارد.
- تلاشهای کوچک برای استفاده مجدد از اماکن در برابر حجم عظیم نیازهای لجستیکی، ناچیز به نظر میرسند.
- حمایت مالی شرکتهای سوخت فسیلی، هرگونه ادعای جدی در مورد محیط زیست را زیر سؤال میبرد.
- تمرکز بر پایداری اغلب ابزاری برای روابط عمومی است تا تعهد واقعی.
- اقتصاد ورزشی جهانی همچنان بر مدلهای سود محور و مقیاس بزرگ استوار است.
موستاکاس اظهار داشت: «این موضوع به منطق سرمایهداری وسیعتر این رویدادهای ورزشی اشاره دارد؛ اینکه همزمان تحت حمایت سوختهای فسیلی باشند و تظاهر به پایداری کنند.»
این بحث نشان میدهد که تا زمانی که ساختارهای حامی مالی و اقتصادی کلان المپیک تغییر نکند، مفاهیمی مانند پایداری سبز صرفاً شعارهایی خواهند بود که پشت پرده تضادهای آشکار پنهان شدهاند. تمرکز باید از صرفاً کاهش تأثیرات جزئی به بازنگری در مدل مالی کل این رویدادهای بینالمللی معطوف شود تا اطمینان حاصل گردد که ورزش بزرگترین مروج اکولوژی نخواهد بود.
