M1E3: تانک انقلابی جدید ارتش آمریکا برای جایگزینی آبرامز

M1E3؛ بازتعریف مفهوم نبرد زرهی آینده توسط ارتش آمریکا

ارتش آمریکا تصمیمی سرنوشت‌ساز در راستای استراتژی نظامی خود اتخاذ کرده و برنامه ارتقای تدریجی تانک اصلی میدان نبرد خود، یعنی M1 Abrams SEPv4، را رها کرده و بر توسعه پلتفرم انقلابی M1E3 تمرکز نموده است. این تغییر پارادایم پس از هشدارهای جدی هیئت علمی ارتش (ASB) مبنی بر «ناکافی» بودن تانک‌های کنونی آبرامز در محیط عملیاتی سال ۲۰۴۰ صورت گرفت. هدف اصلی، طراحی وسیله‌ای زرهی است که بتواند بر چالش‌های نوظهور از جمله تهدیدات گسترده پهپادها و سلاح‌های پیشرفته ضدتانک غلبه کند و برتری آمریکا در میدان نبرد را تضمین نماید. حرکت به سمت M1E3 نشان‌دهنده یک جهش کوانتومی در طراحی تانک‌ها است، نه یک ارتقای جزئی.

دلایل کنار گذاشتن SEPv4

نگرانی‌های عمده‌ای در مورد برنامه SEPv4 وجود داشت که عمدتاً به مسائلی نظیر افزایش وزن، کاهش تحرک پذیری و خطر از دست دادن برتری استراتژیک در برابر رقبای آینده مرتبط بود. گزارش‌های چندساله ASB نشان داد که M1 آبرامز کنونی در عملیات‌های پس از ۲۰۴۰ آسیب‌پذیر خواهد بود. در نتیجه، ارتش به این نتیجه رسید که یک مدرن‌سازی رادیکال‌تر و توسعه یک پلتفرم نسل بعدی ضروری است تا تمام درس‌های آموخته شده از تانک‌های فعلی در آن گنجانده شود.

ویژگی‌های انقلابی تانک M1E3

تانک M1E3 به عنوان نسل بعدی آبرامز، بر پایه‌های جدیدی بنا شده است تا سبک‌تر، پیشرفته‌تر و مقاوم‌تر باشد. این تانک دارای ویژگی‌های کلیدی زیر خواهد بود:

• کاهش وزن: پیش‌بینی می‌شود وزن این تانک حدود ۱۰ تن نسبت به مدل‌های فعلی کاهش یابد.
• پیشرانه هیبریدی-الکتریکی: این سیستم جدید راندمان سوخت را تا ۵۰ درصد بهبود می‌بخشد و به تانک امکان تحرک بهتری می‌دهد.
• برجک بدون سرنشین و اتولودر: با بهره‌گیری از سیستم بارگذاری خودکار، خدمه از ۴ نفر به ۳ نفر کاهش می‌یابد و هر سه نفر خدمه، در بدنه محافظت می‌شوند.
• معماری MOSA: معماری سیستم‌های باز مدولار (Modular Open Systems Architecture) امکان ارتقاء آسان‌تر و سریع‌تر فناوری‌های جدید در آینده را فراهم می‌کند.
• حفاظت فعال و هوش مصنوعی: ادغام سیستم‌های پیشرفته حفاظت فعال و غیرفعال برای مقابله با پهپادها و موشک‌ها، به همراه سیستم‌های تشخیص تهدید مبتنی بر هوش مصنوعی.

انتظار می‌رود ارتش آمریکا نمونه‌های اولیه M1E3 را در سال ۲۰۲۶ دریافت کند و قابلیت عملیاتی اولیه آن اوایل دهه ۲۰۳۰ محقق شود.

«تصمیم ارتش آمریکا برای توسعه M1E3، نشان‌دهنده یک تغییر پارادایم در طراحی و استراتژی تانک‌های اصلی میدان نبرد است.»

وضعیت M1A2 SEPv3

همچنان بودجه لازم برای پروژه ارتقای M1A2 SEPv3 ادامه خواهد یافت. این مدل، که پس از آزمایش‌ها ممکن است M1A3 نامیده شود، فناوری‌های پیشرفته‌ای مانند تشخیص مادون قرمز بهبودیافته و توپ قدرتمند ۱۲۰ میلی‌متری را داراست. همچنین برخی قابلیت‌های SEPv4 را با خود به همراه خواهد داشت و به لطف طراحی مدولار، ادغام فناوری‌های جدید در بدنه فعلی را تسهیل می‌کند. با این حال، علی‌رغم بهبودهای دفاعی مانند سیستم حفاظت فعال ، این مدل در نهایت برای چالش‌های طولانی‌مدت پس از ۲۰۴۰ کافی تشخیص داده نشده است، هرچند ممکن است تا آن زمان در خدمت باقی بماند.