دلایل نیروی هوایی آمریکا برای حفظ بمبافکن B-1B لنسر
نیروی هوایی آمریکا بمبافکن B-1B لنسر را با وجود سن بالا بازنشسته نمیکند، زیرا قابلیتهای منحصربهفردی در حمل بار عظیم و پشتیبانی از موشکهای دوربرد در ساختار نظامی مدرن ارائه میدهد.
اهمیت استراتژیک بمبافکن B-1B لنسر برای ایالات متحده
بمبافکن B-1B لنسر، علیرغم گذشت بیش از چهار دهه از توسعه اولیه در دهه 1970، همچنان یک جزء حیاتی در ناوگان بمبافکنهای نیروی هوایی ایالات متحده باقی مانده است. هدف اولیه این هواپیما، نفوذ پرسرعت به حریم هوایی متراکم شوروی بود؛ اما استراتژی امروزی آن تغییر کرده است. با وجود تهدیدات پیشرفته پدافندی مانند سامانههای S-400، نیروی هوایی آمریکا دلیلی برای خارجسازی زودهنگام این پرنده نمیبیند، زیرا B-1B ترکیبی منحصربهفرد از برد، سرعت و ظرفیت حمل بار سنگین را ارائه میدهد که در ناوگان کنونی آمریکا بینظیر است. بالهای متغیر هندسی و موتورهای قدرتمند آن امکان مانورهای تهاجمی در ارتفاع پایین را فراهم میآوردند، هرچند نقش اصلی آن اکنون به سمت حملات دوربرد تغییر یافته است.
نقش B-1B در عصر موشکهای دوربرد
در جنگهای مدرن، نفوذ مستقیم کمتر مورد توجه است. B-1B لنسر به یک پلتفرم مؤثر برای شلیک موشکهای دوربُرد و دقیق، مانند JASSM، تبدیل شده است. این قابلیت به هواپیما اجازه میدهد تا حملات ویرانگری را از فاصلهای امن و صدها مایل دورتر از هدف اجرا کند. محفظههای تسلیحاتی داخلی عظیم این بمبافکن، آن را برای پذیرش فناوریهای تهاجمی آتی، از جمله موشکهای هایپرسونیک، آماده میسازد. این هواپیما نقش یک پل ارتباطی مهم را در فاصله زمانی عملیاتی شدن کامل B-21 Raider ایفا میکند.
- B-1B دارای بزرگترین ظرفیت حمل بار متعارف در میان بمبافکنهای آمریکایی است.
- ترکیب قابلیتهای B-1B، B-52 و B-2، انعطافپذیری استراتژیک برای انواع ماموریتها را تضمین میکند.
- سیستمهای داخلی بهروزرسانی شدهاند و ماموریت آن متمرکز بر پرتاب سلاحهای برد بلند است.
- این هواپیما در آزمایش و ادغام فناوریهای تهاجمی جدید نقش کلیدی دارد.
- تجربه عملیاتی نشان داده است که بمبافکنهای مافوق صوت با برد بالا همچنان برای عملیاتهای هوایی مدرن ضروری هستند.
“B-1B لنسر ترکیبی از برد، ظرفیت حمل بار و سرعت را داراست که در ناوگان آمریکا بینظیر است.”
“تا زمانی که B-21 Raider در تعداد کافی عملیاتی نشود، نیروی هوایی نمیتواند بخش عمدهای از ناوگان بمبافکن خود را بازنشسته کند.”
در نهایت، تصمیم برای حفظ B-1B لنسر در خدمت، یک تصمیم مبتنی بر واقعگرایی عملیاتی است. این هواپیما، با وجود سن بالا و نیازهای نگهداری فزاینده، همچنان تواناییهای منحصر به فردی را در سناریوهای مختلف جنگی ارائه میدهد که جایگزینی کامل آنها با نسل بعدی، یعنی B-21، نیازمند زمان و منابع بیشتری است.
