۱۰ بازیگری که برای ایفای نقش، جراحات دائمی بر بدنشان گذاشتند

فداکاری‌های جسمی بازیگران در سینما

صنعت فیلم‌سازی، علی‌رغم تمامی پیشرفت‌ها در زمینه ایمنی، همچنان شاهد فداکاری‌های جسمی سنگینی از سوی بازیگران است که گاهی منجر به جراحات دائمی می‌شود. این هنرمندان برای القای حس واقع‌گرایی به نقش‌های خود، آسیب‌هایی را متحمل می‌شوند که مسیر حرفه‌ای و زندگی شخصی آن‌ها را برای همیشه تغییر می‌دهد. این میزان تعهد به نقش، تبعات پنهانی دارد که یادآور خطرات ذاتی در ساخت فیلم‌های اکشن و دراماتیک است. آسیب‌ها می‌توانند از شکستگی‌های ساده تا صدمات پیچیده مغزی و ستون فقرات متغیر باشند.

جراحات برجسته در حرفه بازیگری

بسیاری از ستاره‌های بین‌المللی نمونه‌هایی از این فداکاری‌ها هستند. به عنوان مثال، کارل ویترز در فیلم “هپی گیلمور” با شکستگی دو مهره ستون فقرات مواجه شد که دردی مزمن برای او به ارمغان آورد. همچنین، جنیفر لارنس در فیلم “مادر!” دچار پارگی دیافراگم و دررفتگی دنده گردید که هنوز گاهی اوقات احساس می‌شود.

هیو جکمن، به دلیل ایفای طولانی‌مدت نقش ولورین، دچار آسیب دائمی صوتی شده است. راسل کرو نیز به دلیل نقش‌های فیزیکی سنگین مانند “گلادیاتور”، جراحی‌های مکرر شانه و از بین رفتن غضروف پا را تجربه کرده است. در حوزه بدلکاری، جکی چان در فیلم “شمشیر خدایان” دچار شکستگی جمجمه و خونریزی مغزی شد که در نتیجه آن، یک صفحه پلاستیکی در جمجمه‌اش باقی مانده است.

آسیب‌های غیرمنتظره و بدلکاری‌های خطرناک

برخی آسیب‌ها در حین تمرین یا صحنه‌های به‌ظاهر ساده‌تر رخ می‌دهند. شارلیز ترون در تمرینات “بلوند اتمی” دو دندان خود را شکست و نیازمند پیوند استخوان شد. همچنین، لیندا بلر و الن برستین در فیلم کلاسیک “جن‌گیر” آسیب‌های جدی دیدند؛ بلر دچار آسیب ستون فقرات و برستین دچار شکستگی دنبالچه شد.

تیلور هیکسون نیز تجربه‌ای تلخ در فیلم “Ghostland” داشت؛ او بر اثر شکستن شیشه یک درب در صحنه‌ای، دچار جراحت عمیق صورت شد که جای زخم دائمی به جا گذاشت و نیاز به ۷۰ بخیه داشت. برندن فریزر نیز به دلیل نقش‌های اکشن در فرنچایز “مومیایی”، مجبور به انجام دو عمل لامینکتومی ستون فقرات شد.

«این فداکاری‌های جسمی، عواقب پنهانی در صنعت سینما دارند که اغلب نادیده گرفته می‌شوند.»

شان بین نیز در حین فیلمبرداری “بازی‌های میهن‌پرستانه” توسط هریسون فورد زخمی شد که اثر آن به صورت یک جای زخم دائمی بر چهره‌اش باقی ماند و به هویت برخی از نقش‌های بعدی او اضافه شد.

این موارد نشان می‌دهند که پشت پرده جذابیت سینما، تعهدات و خطرات جسمانی بسیاری نهفته است که گاهی اوقات پایان خوشی برای بازیگران ندارد.