مستند ترانه علیدوستی و نیاز جامعه به گفتوگوی واقعی
مستند «ترانه» به کارگردانی پگاه آهنگرانی با صحبتهای صریح ترانه علیدوستی درباره تجربیات شخصی، اجتماعی و مسائل فمینیستی بازتاب گستردهای در شبکههای اجتماعی پیدا کرد. این مستند نشاندهنده نیاز عمیق جامعه به فضای گفتوگو درباره موضوعات حساس است.
مستند ترانه علیدوستی و بازتاب اجتماعی گسترده
مستند «ترانه» به کارگردانی پگاه آهنگرانی در روزهای گذشته بازتاب بیسابقهای در شبکههای اجتماعی پیدا کرد. ترانه علیدوستی در این مستند بهطور صریح و بدون محافظهکاری از تجربیات شخصی و اجتماعی خود سخن گفت. موضوعاتی همچون اعتراضات سال ۱۴۰۱، بیماری خودایمنی، فمینیسم، و جایگاهش در سینمای ایران از محورهای اصلی این گفتوگو بودند.
- علیدوستی درباره تغییر نگرش به شهرت و احساس راحتی بیشتر در موقعیت فعلی صحبت کرد
- جمله «هر روز بیشتر فمینیست میشوم» از صریحترین اظهارات او بود
- شرح تجربه بیماری خودایمنی که یک سال او را خانهنشین کرد
- نقد سینمای ایران و فاصلهگیری از واقعیتهای جامعه
- بررسی مسئله حجاب و تناقضات نمایش آن در سینما
«جامعه نیازمند گفتوگویی واقعی، شنوا و منعطف است» «گفتوگو مسیر بازسازی اعتماد عمومی است»
این مستند نشان داد که جامعه ایرانی به شدت نیازمند فضایی برای گفتوگو درباره موضوعات حساس است. وقتی رسانههای رسمی امکان طرح این مباحث را فراهم نمیکنند، شبکههای اجتماعی به بستر جایگزین تبدیل میشوند. گفتوگو نه به معنای پذیرش کامل دیدگاههای طرف مقابل، بلکه به معنای شنیدن صدای دیگری و به رسمیت شناختن تفاوتها است.
