سال گیوتین: ترور در انقلاب فرانسه تحت لوای “فضیلت انقلابی”
تحلیل دوره ترور در انقلاب فرانسه (۱۷۹۳-۱۷۹۴) که تحت رهبری روبسپیر و کمیته نجات عمومی اجرا شد. این کتاب به بررسی تبدیل آرمانگرایی رادیکال به خشونت سیستمی دولتی میپردازد و پیامدهای آن برای تاریخ مدرن را واکاوی میکند.
ترور در انقلاب فرانسه: از آرمانگرایی تا خشونت دولتی
دوره ترور در انقلاب فرانسه (سپتامبر ۱۷۹۳ تا ژوئیه ۱۷۹۴) یکی از تاریکترین و سرنوشتسازترین دورههای تاریخ مدرن اروپا محسوب میشود. این دوره تحت رهبری ماکسیمیلیان روبسپیر و کمیته نجات عمومی اجرا شد و بهعنوان اولین نمونه از خشونت سازمانیافته دولتی در تاریخ ثبت شده است. کتاب «ترور در انقلاب فرانسه» اثر هیو گاف با ترجمه سهند الهامی، به بررسی ریشهها و پیامدهای این پدیده میپردازد.
- ترور نه یک خشونت کور، بلکه ابزار سیاستگذاری هدفمند با سه هدف اصلی بود: دفاع از جمهوری، تطهیر جامعه و تلقین وفاداری
- گیوتین به نماد این دوره تبدیل شد و اعدامهای عمومی برای ایجاد ترس و نمایش اقتدار دولت انجام میگرفت
- ترور حاصل تعامل شرایط اضطراری (جنگ خارجی، شورشهای داخلی) و ایدئولوژی انقلابی مبتنی بر فضیلت بود
- روبسپیر معتقد بود: "فضیلت بدون ترور ویرانگر است و ترور بدون فضیلت ضعیف"
- این دوره الگویی برای خشونت دولتی در انقلابهای بعدی مانند روسیه بلشویکی و چین مائوئیستی شد
«ای مردم بیچاره، شما را فریب دادهاند! دشمنان شما کسانی هستند که مرا به قربانگاه میبرند.» - کامیل دمولن «سرم را به مردم نشان بده، ارزشش را دارد!» - ژرژ دانتون
مطالعه این کتاب برای درک مکانیسمهای تبدیل آرمانگرایی رادیکال به خشونت سیستمی ضروری است و نشان میدهد چگونه بحرانها و تهدیدها به توجیهی برای حذف مخالفان تحت لوای «فضیلت انقلابی» تبدیل میشوند.
