نظریه جدید ساخت هرم بزرگ مصر با استفاده از قرقرههای داخلی
دانشمندان مدلی جدید برای ساخت هرم بزرگ خوفو ارائه کردهاند که در آن از سیستمهای قرقره و وزنههای متوازن داخلی به جای صرفاً رمپهای بیرونی برای جابجایی سنگها استفاده شده است.
نظریه نوین در مهندسی ساخت هرم بزرگ مصر
ساخت هرم بزرگ خوفو، یکی از شگفتیهای جهان باستان، همواره ف معمای بزرگی برای باستانشناسان و مهندسان بوده است. این سازه عظیم شامل حدود ۲.۳ میلیون بلوک سنگ آهکی است که وزن برخی از آنها به بیش از ۶۰ تن میرسد. بر اساس محاسبات تیم تحقیقاتی سیمون آندریاس شورینگ از مرکز پزشکی ویل کرنل نیویورک، سرعت ساخت این بنا نیازمند قرار دادن تقریباً یک بلوک در هر دقیقه بوده که با مدلهای سنتی مبتنی بر رمپهای ساده قابل توجیه نیست. نظریه رایج بر این بود که کارگران با استفاده از رمپهای خاکی یا سنگی، بلوکها را به سمت بالا میکشیدند.
مدل جدید ارائه شده توسط شورینگ و همکاران، رویکردی انقلابی را مطرح میکند که در آن از سیستمهای قرقره و وزنههای متوازن داخلی برای بالا بردن قطعات عظیم سنگ بهره گرفته شده است. این نظریه پیشنهاد میکند که معماران باستانی از فضاهای داخلی هرم، مانند گالری بزرگ و مسیر صعودی، به عنوان راههای شیبدار برای لغزاندن وزنههای متقابل استفاده کردهاند. این وزنهها نیروی محرکه لازم برای غلبه بر جاذبه را تأمین میکردند و به صورت یک سیستم مکانیکی پیوسته عمل مینمودند.
شواهدی در معماری داخلی هرم
این نظریه بر اساس تحلیل ویژگیهای خاص معماری درونی هرم استوار است:
- سطوح صاف و ساییده شده در گالری بزرگ میتوانند نشانه حرکت مکرر وزنههای سنگین باشند.
- کشف فضاهای درونی که احتمالاً بخشی از این ساختار مکانیکی بودهاند.
- چینش نامتقارن برخی از فضاها که ممکن است ناشی از محدودیتهای مکانیکی سیستم قرقرهای باشد.
اگر این نظریه صحیح باشد، روند ساخت از درون به بیرون متمرکز بوده و طراحی داخلی برای کارایی بلند کردن سنگها اولویت داشته است. این امر سازماندهی کار و مهندسی مصریان باستان را بسیار پیچیدهتر از آنچه پیشتر تصور میشد، نشان میدهد.
از نظر شورینگ و تیمش، «پاسخ تازه دانشمندان ممکن است فهم ما از مهندسی باستان را بازنویسی کند.»
چالشهای نظریه قرقرهای
با وجود قدرت تبیینی این مدل در توضیح سرعت ساخت، چالشهایی همچنان وجود دارد. اصلیترین چالش، فقدان شواهد مستقیم باستانشناسی از ابزارهای قرقرهای در محل حفاریها است. همچنین، بحث پیرامون توانایی مصریان باستان در ساخت چنین سیستم مکانیکی پیچیدهای همچنان ادامه دارد.
این پژوهش گامی مهم در بازاندیشی روشهای سنتی ساخت اهرام مصر برداشته است و امکان درک دقیقتر سازمان کار و نبوغ مهندسی در مصر باستان را فراهم میآورد. این فرضیه نشان میدهد که چگونه بدون فناوری مدرن، میتوان سازههایی در مقیاس جهانی ساخت.
به گفته برخی منابع، «این سرعت بههیچوجه با استفاده از رمپهای ساده قابل توجیه نیست.»
