تحلیل منتجبنیا از فعالیت تندروها: «مارهایی را پرورش دادیم که افعی شدند»
رسول منتجبنیا، فعال سیاسی اصلاحطلب، درباره نقش کنترل منابع مالی و رسانهای در مهار افراطگرایی هشدار داد و به ماجرای بنیصدر اشاره کرد.
تحلیل منتجبنیا درباره کنترل افراطگرایی در ایران
رسول منتجبنیا، فعال سیاسی اصلاحطلب، تحلیلی واقعبینانه از چگونگی شکلگیری و تقویت جریانهای افراطی در کشور ارائه داد. وی با اشاره به این نکته که این جریانها از سوی برخی مسئولان پس از رحلت امام خمینی (ره) تقویت شدهاند، بیان کرد که «ما مارهایی را در آستین خود پرورش دادیم که تبدیل به افعی شدند.» این افراد با دسترسی به امکانات وسیع، مراکز متعدد و هزاران میلیارد از اعتبارات عمومی، قدرت یافتهاند. منتجبنیا تأکید میکند که برای مهار این افراطگرایی، لازم است همان مکانیسمهایی که موجب قدرتگیری آنها شده، معکوس گردد. او اعتقاد دارد که مشکل اصلی در دسترسی این جریانها به بیتالمال و منابع قدرت است و راهحل در قطع این پشتیبانیها نهفته است، نه برخوردهای صرفاً فیزیکی یا خشونتآمیز.
راهکارهای مقابله با افراطگرایی
منتجبنیا چهار محور اصلی را برای خشکاندن ریشه افراطگرایی و بازگشت به مسیر اعتدال ضروری میداند:
- اصلاح قوانینی که افراد ناصالح را مسلط بر منابع عمومی کرده است و سلب اختیارات و امکانات مالی از آنها.
- بازپسگیری مراکز، ساختمانها، تأسیسات و امتیازات صادرات و واردات که در اختیار این جریانها قرار دارد.
- اصلاح فرآیند انتخاباتی شورای نگهبان به منظور تأیید شخصیتهای معتدل، نخبه و باصلاحیت برای ورود به مجلس و شوراها.
- تغییر مدیریت رسانههای حکومتی؛ بهویژه صداوسیما که در حال حاضر عمدتاً در اختیار باندهای افراطی است و باید به «صداوسیمای ملی» بازگردد.
وی با یادآوری سخنان امام خمینی (ره) در مورد بنیصدر، تأکید کرد: «امروز هم اگر پول، امکانات و حمایتها از جریان افراطی گرفته شود، افراطگرایی در این کشور خشک خواهد شد و مسیر اعتدال طی میشود.»
این فعال سیاسی معتقد است که نادیده گرفتن تذکرات رهبر انقلاب توسط تندروها ناشی از «حاشیه امن»ی است که آنها ایجاد کردهاند و برداشتن این حاشیه امن از طریق قطع منابع مالی و حکومتی، آنها را به پذیرش راه مردم و مسیر عقلانیت وادار خواهد کرد.
یکی از نکات مهم مطرح شده این بود: «لازم نیست برخورد خشونتآمیز صورت گیرد؛ همین که مراکزشان گرفته شود، اعتبارات مراکزی که به آنها برای پرورش افراطیگری داده میشود قطع گردد، دستشان خالی میشود.»
در نهایت، منتجبنیا نتیجه میگیرد که دستیابی به مجلسی در رأس امور و شوراهایی خردمند، مستلزم سلب ابزارهایی است که افراطیون را برای سالها تقویت کرده است؛ در غیر این صورت، این جریان همچنان به عنوان یک نیروی مخرب در ساختار سیاسی کشور باقی خواهد ماند.
