روایت فیلم «دختر» از رسوایی تجاوز رومن پولانسکی بر اساس خاطرات قربانی
فیلم سینمایی «دختر» خاطرات سامانتا گیمر، قربانی تجاوز رومن پولانسکی، را روایت میکند، با تمرکز بر تحریف شدن داستان او در رسانهها و تلاش برای بازپسگیری صدای او.
فیلم «دختر»: بازگویی رسوایی پولانسکی از نگاه قربانی
فیلم سینمایی جدیدی با عنوان «دختر» با الهام از خاطرات سامانتا گیمر، قرار است یکی از بدنامترین رسواییهای تاریخ هالیوود، یعنی پرونده تجاوز رومن پولانسکی، را از زاویه دید فردی ۱۳ ساله در زمان وقوع حادثه به تصویر بکشد. این فیلم بر آن است تا روایتی متفاوت از ماجرایی ارائه دهد که به گفته سازندگان، سالهاست توسط رسانهها تحریف شده است. این اثر بر اساس کتاب خاطرات سامانتا گیمر با عنوان «دختر: زندگی در سایه رومن پولانسکی» ساخته میشود و دوران حضور او در زندگی پولانسکی در دهه ۱۹۷۰، تجربه آزار جنسی و تبعات آن را پوشش میدهد. رومن پولانسکی، کارگردان مشهور فیلمهایی چون «محله چینیها»، در سال ۱۹۷۷ به جرم تجاوز به کودک اعتراف کرد و پس از یک توافق قضایی ناچار به ترک ایالات متحده شد و از آن زمان تاکنون هرگز به آمریکا بازنگشته است. موضوع اصلی فیلم نه خود پولانسکی، بلکه بازپسگیری صدای سامانتا است که تجربیاتش تحت تأثیر هجوم رسانهای و پاپاراتزیها قرار گرفته بود.
این فیلم، اولین تجربه بلند کارگردانی و نویسندگی مارینا ژیولکوفسکی، فیلمساز فرانسوی-آمریکایی است. او اظهار کرده است که تحت تأثیر «صدای شفاف، شجاع و سالها حذفشده» سامانتا گیمر در خاطراتش قرار گرفته و هدف او بازگرداندن روایت به خود قربانی بوده است. در طول سالها، علاوه بر پرونده اصلی، زنان دیگری نیز اتهاماتی علیه پولانسکی مطرح کردهاند که او تمامی آنها را رد کرده است. با این حال، این فیلم بر بازگویی مسیر زندگی سامانتا پس از آن واقعه تمرکز دارد.
تمرکز فیلم بر بازپسگیری روایت از سوی قربانی
- فیلم «دختر» بر اساس خاطرات سامانتا گیمر ساخته شده است.
- هدف اصلی اثر، شنیده شدن صدای سامانتا پس از سالها تحریف توسط جامعه و رسانهها عنوان شده است.
- سامانتا سالها پیش پولانسکی را بخشیده و در تماس با او بوده است.
- در کنار این پرونده، اتهامات دیگری نیز علیه پولانسکی شامل سوءاستفاده از خردسالان در دهه ۱۹۷۰ مطرح شده است.
- بازیگران اصلی شامل کارولین کاچن در نقش سامانتا و دری همینگوی و گور آبرامز در نقش والدین او هستند.
به گفته سامانتا گیمر: «این داستان بار سنگینی بوده که تمام عمر بر دوش همه ما قرار داشته است. هرگز تصور نمیکردم بتوان آن را به چیزی زیبا تبدیل کرد. خلاقیت و حساسیت مارینا ژیولکوفسکی این کار را ممکن ساخت و برای من، این یک هدیه است.»
مارینا ژیولکوفسکی تأکید کرده است که فیلم «درباره رومن پولانسکی نیست، بلکه درباره بازگرداندن داستان سامانتا به خودش پس از سالها روایت شدن توسط دیگران است.»
این فیلم به عنوان تلاشی هنری برای بازتعریف یک واقعه جنجالی از منظر قربانی و بازگرداندن سهم او از روایت عمومی، اهمیت ویژهای در سینمای معاصر پیدا کرده است. در حالی که پولانسکی همچنان با اتهامات گذشته دست و پنجه نرم میکند، «دختر» سعی دارد تمرکز را از چهره مشهور سینمایی به تجربه انسانی زنی که زندگیاش تحت تأثیر آن واقعه قرار گرفت، منتقل سازد.
