نقد فیلم «اسکورت» یوسف حاتمیکیا؛ اکشن استاندارد در سینمای ایران
فیلم «اسکورت» به کارگردانی یوسف حاتمیکیا، اثری خوشساخت و پرانرژی در ژانر اکشن جادهای است که ریتم دقیق و کنترلشدهای دارد و تجربهای متفاوت در سینمای ایران ارائه میدهد.

نقد و بررسی فیلم اکشن "اسکورت"
فیلم سینمایی «اسکورت» به کارگردانی یوسف حاتمیکیا یکی از آثار برجسته در چهلوچهارمین جشنواره فیلم فجر محسوب میشود. این اثر در ژانر اکشن ـ جادهای، استانداردی بالاتر از میانگین تولیدات اخیر سینمای ایران را به نمایش میگذارد و نشان میدهد که همچنان میتوان در این ژانر دوستداشتنی، اکشن جذاب و قصهگوی موفقی خلق کرد. هسته اصلی داستان بر محوریت موقعیتهای اجتماعی کمتر پرداختشدهای مانند دنیای شوتیها در جنوب کشور شکل میگیرد. اصلان (با بازی درخشان امیر جدیدی)، سربازی تهرانی مستقر در بوشهر که به دلیل مهارت در رانندگی، ناخواسته وارد ماجرایی پرتنش میشود. برخورد او با یک زن راننده شوتی، زنجیرهای از تعقیبوگریزها و مراجعات اخلاقی را آغاز میکند که روایتگر داستان است.
یکی از مهمترین نقاط قوت فیلم، ریتم دقیق و کنترلشده آن است که میداند چه زمانی باید سرعت بگیرد و چه زمانی به مخاطب فضا دهد. سکانسهای تعقیبوگریز با طراحی خوب، تجربهای سرگرمکننده و قابلقبول را برای علاقهمندان به فیلمهای اکشن جادهای فراهم میسازد. با وجود برخی ضعفهای جزئی در جلوههای ویژه تصادفات، فیلم از منظر بصری، بهخصوص با توجه به حجم بالای صحنههای فنی دشوار، استاندارد و حرفهای ظاهر شده است.
- فیلمنامه و منطق داستانی: منطق دراماتیک داستان تا پایان حفظ شده و اتفاقات بدون دلیل رخ نمیدهند؛ خردهروایتها در خدمت قصه اصلی نگه داشته شدهاند.
- شخصیتپردازی: شخصیتهای اصلی (امیر جدیدی و هدی زینالعابدین) دوستداشتنی و باورپذیر طراحی شدهاند، نه قهرمانهای اغراقشده. این تعادل ارتباط عاطفی مخاطب را با قصه تقویت میکند.
- پایانبندی سینمایی: پایانبندی فیلم بسیار درست و سینمایی است و با یک قاب جادهای نهایی، به تخیل مخاطب احترام میگذارد و از توضیح اضافی پرهیز میکند.
- بازیهای یکدست: انسجام بازیها ناشی از شخصیتپردازی روشن است. فیلم در مورد جزئیاتی مانند لهجهها راهحل هوشمندانهای ارائه میدهد؛ بهعنوان مثال، پیشزمینه مهاجرت هدی زینالعابدین توجیهکننده ترکیب لهجهها است.
- نقشآفرینیهای مکمل: نقشآفرینی مهدی زمینپرداز در نقش یک شوتی که دخترش را از دست داده، برگ برنده فیلم است، همچنین بازی افشین هاشمی در نقش سرگرد پلیس استاندارد و حسابشده است.
«اسکورت» از آن دست فیلمهایی است که بیادعا، اما با تسلط بر ابزار سینما، تماشاگر را درگیر میکند.
از منظر فنی، «اسکورت» پروژهای جاهطلبانه و پرهزینه با فیلمبرداری جادهای فراوان و تدوین پیچیده است که استانداردهای ژانر اکشن را در سینمای ایران ارتقا داده است. این فیلم خوشریتم، شریف و جسور پتانسیل بالایی برای همراه کردن مخاطبان در اکران عمومی دارد، زیرا سینمای ایران مدتها است از کمبود یک اکشن درستوحسابی رنج میبرد و این اثر میتواند آغازگر احیای این ژانر باشد. حیف است در صورت رفع موانع احتمالی اکران، این فیلم مهم از دست مخاطبان فیلمدوست ایرانی پنهان بماند.

