توصیههای روانشناس بالینی به والدین در دوران بلوغ نوجوانان
یک روانشناس بالینی بر اهمیت گفتوگو، احترام به حریم شخصی و واگذاری مسئولیت به نوجوانان در دوران بلوغ تأکید کرد تا استقلال و اعتماد به نفس آنها رشد کند.
راهکارهای ارتباط مؤثر با نوجوانان در دوران بلوغ
دوران نوجوانی، مرحلهای حیاتی بین کودکی و بزرگسالی است که غالباً با نوسانات خلقی و تغییر رفتار همراه است. روانشناسان بالینی تأکید میکنند که والدین باید رویکرد خود را از کنترل و تنبیه به سمت گفتوگو و شنیدن فعال تغییر دهند. نوجوانان در این سنین (حدود ۱۳ تا ۱۹ سالگی) خواهان استقلال بیشتری هستند و نیاز دارند احساس کنند صدایشان شنیده میشود؛ بسیاری از آنها اظهار میکنند که والدین حرفهایشان را نادیده میگیرند. وظیفه اصلی والدین در این دوره، انتقال ارزشها، حمایت و راهنمایی در کنار ایجاد یک رابطه مبتنی بر اعتماد و احترام متقابل است. ایجاد محیطی امن و باثبات در خانه، امکان رشد استقلال سالم نوجوان را فراهم میسازد.
اهمیت واگذاری مسئولیت و استقلال
شروع زودهنگام واگذاری مسئولیتهای متناسب با سن به نوجوانان، حتی در کارهای روزمره منزل، نقش محوری در بالغتر شدن آنها دارد. اگر والدین منتظر اعتماد کامل بمانند تا مسئولیت دهند، این فرصت ممکن است از دست برود. تشویق به استقلال، شامل مدیریت امور شخصی مانند تنظیم زنگ ساعت برای مدرسه یا حتی پرداخت جریمههای ناشی از بیاحتیاطی (مانند نبستن کمربند ایمنی) است تا نوجوان با عواقب اعمال خود آشنا شود. همچنین، آموزش سواد مالی از طریق پسانداز کردن مبالغی که به آنها داده میشود و مشارکت دادن آنها در کارهای خیریه، میتواند ارزشهای مهمی را بیاموزد.
اصول ارتباط مؤثر و احترام به حریم شخصی
والدین باید برای زمان خلوت و حریم شخصی نوجوانان احترام قائل شوند. نوجوانان لزوماً با تمامی عقاید والدین موافق نیستند و احترام به نظرات آنها ضروری است. با این حال، والدین حق دارند که از برنامههای کلی فرزند خود مطلع باشند؛ مثلاً پرسیدن اینکه «کجا میروی، با چه کسانی هستی و چه ساعتی برمیگردی؟». برای تقویت اعتماد به نفس، باید از تلاشهای آنها تعریف کرد و عشق خود را ابراز نمود، حتی اگر واکنشی فوری دریافت نشد. خانواده باید به عنوان پایگاه عاطفی امن برای مقابله با استرسهای ناشی از همسالان عمل کند.
«والدینی که به جای کنترل و تنبیه، به گفتوگو، شنیدن حرفهای فرزندان، احترام به حریم شخصی و واگذاری مسئولیت روی میآورند، نقش مؤثری در رشد سالم، استقلال و اعتماد به نفس نوجوانان ایفا میکنند.»
الگوی رفتاری والدین نیز بسیار حائز اهمیت است. نحوه مدیریت احساسات، تغذیه، ورزش و تعامل با دیگران توسط والدین، مستقیماً بر نوجوان تأثیر میگذارد. در نهایت، والدین باید بدانند که تعارض در دوران نوجوانی طبیعی است، آنها نیازی به بیعیب و نقص بودن ندارند و در صورت لزوم، کمک گرفتن از متخصصان روانشناسی توصیه میشود تا بهترین راه رشد را برای فرزندشان فراهم آورند.
