روایت زندگی هدایت‌الله طیب در آمریکا در فیلم «مارون» در جشنواره فجر

نمایش فیلم «مارون» با موضوع زندگی شهید طیب

فیلم سینمایی «مارون»، محصول بنیاد روایت فتح، به تازگی در چهل‌وچهارمین جشنواره فیلم فجر، در بخش اهالی رسانه در پردیس سینما گالری ملت به نمایش درآمد. این فیلم به کارگردانی امیراحمد انصاری و نویسندگی و تهیه‌کنندگی مهدی صاحبی، برشی از زندگی شهید هدایت‌الله طیب را روایت می‌کند. سازندگان فیلم ادعا کرده‌اند که تلاش آن‌ها ارائه «نگاهی متفاوت به ژانر بیوگرافی» بوده است. تمرکز اصلی داستان بر دوره‌ای است که طیب برای ادامه تحصیل به آمریکا مهاجرت کرده بود.

مهاجرت و تحصیل در سنت پترزبورگ

موضوع محوری فیلم “مارون” به بازه زمانی بازمی‌گردد که هدایت‌الله طیب در ۱۵ شهریورماه سال ۱۳۵۶ به منظور ادامه تحصیل راهی آمریکا شد و تحصیل خود را در رشته مهندسی کشاورزی در دانشکده کشاورزی سنت پترزبورگ فلوریدا آغاز نمود. نکته قابل توجه این است که با وجود اینکه این برهه زمانی در آمریکا رخ داده است، فیلمبرداری بخش اعظم آن در استان گیلان انجام شده است و از عوامل سازنده خواسته شده تا باور کنند که در خارج از کشور هستند. این فیلم با بازیگرانی چون جمشید هاشم‌پور، امیرحسین فتحی و محمدرضا فتحی روی پرده رفت.

بازگشت به ایران و حضور در جبهه

بر اساس اطلاعات موجود، بازگشت شهید طیب به ایران مدت کوتاهی پس از آغاز جنگ تحمیلی صورت گرفت و او بلافاصله برای دفاع از کشور عازم جبهه نبرد شد. این بازگشت زودهنگام، نقطه پایانی بر دوره تحصیل وی در آمریکا و آغاز مسیر جهادی‌اش شد.

• فیلم «مارون» برشی از زندگی شهید هدایت‌الله طیب را به تصویر می‌کشد.
• بخش اصلی تولید اثر بر عهده بنیاد روایت فتح بوده است.
• فیلم در تلاش است تا ژانر بیوگرافی را با رویکردی نو ارائه دهد.
• بیشترین لوکیشن فیلمبرداری در استان گیلان بوده است، هرچند داستان در آمریکا می‌گذرد.
• بازیگرانی چون جمشید هاشم‌پور در این اثر حضور دارند.

سازندگان فیلم عنوان کرده‌اند: “می‌خواستیم نگاهی متفاوت به ژانر بیوگرافی داشته باشیم.”

در پی نمایش فیلم در جشنواره فجر، نشست خبری آن با حضور عوامل برگزار شد تا درباره جزئیات تولید و انتخاب این برهه از زندگی شخصیت اصلی بحث و گفتگو صورت پذیرد. این فیلم به عنوان نماینده‌ای از سینمای ایران در جشنواره فجر، تلاش کرده است تا بخشی از زندگی یکی از شخصیت‌های مهم دوران پیش از انقلاب و پس از آن را به شیوه‌ای بصری به نمایش بگذارد.

این اثر سینمایی نشان‌دهنده علاقه سینمای ایران به پرداختن به زندگی‌نامه‌های شخصیت‌هایی است که در برهه‌های حساس تاریخی نقش‌آفرینی کرده‌اند، هرچند که رویکرد روایی و بصری آن محلی برای بحث و بررسی منتقدان و مخاطبان در فضای جشنواره بوده است.