ادعاهای معاون رئیسجمهور آمریکا: اولویت ترامپ در قبال ایران مسیر دیپلماتیک است
جیدی ونس، معاون رئیسجمهور آمریکا، گفت که دولت ترامپ ابتدا مسیرهای «غیرنظامی و دیپلماتیک» را در قبال ایران دنبال میکند، اما گزینههای نظامی را نیز باز نگه میدارد و بر عدم اشاعه هستهای تأکید دارد.
اظهارات معاون رئیسجمهور آمریکا درباره سیاست خارجی
جیدی ونس، معاون رئیسجمهور آمریکا، در مصاحبهای با مگین کلی، تأکید کرد که دستور کار سیاست خارجی دولت دونالد ترامپ شامل تلاشی برای کاهش سلاحهای هستهای در سطح جهان است. او مدعی شد که واشنگتن در قبال ایران ابتدا مسیرهای «غیرنظامی و دیپلماتیک» را در اولویت قرار میدهد، هرچند که گزینههای خود را «باز» نگه میدارد. ونس با نادیده گرفتن مواضع ایران مبنی بر صلحآمیز بودن فعالیتهای هستهای، قاطعانه اعلام کرد که «ایران نمیتواند سلاح هستهای داشته باشد» و افزود که دولت ترامپ با همه گفتگو خواهد کرد تا از ابزارهای غیرنظامی استفاده کند، مگر اینکه گزینه نظامی تنها راهحل تشخیص داده شود.
او همچنین با اشاره به پیامدهای منطقهای، این نگرانی را مطرح کرد که در صورت تغییر موازنه هستهای، کشورهای دیگری مانند عربستان سعودی ممکن است به دنبال توسعه برنامه هستهای خود بروند. این اظهارات در حالی بیان میشود که دولت آمریکا بر موضوع «عدم اشاعه» و جلوگیری از گسترش تسلیحات هستهای به عنوان محور اصلی نگرانیهای خود اصرار دارد. ونس همچنین انتقاداتی را متوجه برخی طرفهای اروپایی کرد که به عقیده او در مذاکرات غیرعلنی آماده امتیازدهی هستند اما در مواضع عمومی با همکاریهای لازم همراهی نمیکنند.
- ونس تأکید کرد که ترامپ خواهان تکرار تجربه «عراق» در خصوص ایران نیست.
- سیاست دولت برقراری تعادل میان «تعامل» و «قاطعیت» در برابر ایران است.
- محور اصلی نگرانیهای دولت آمریکا، عدم اشاعه هستهای در منطقه است.
- تهدید به استفاده از گزینه نظامی در صورت عدم حصول نتیجه از مسیرهای غیرنظامی.
- انتقاد از رویکرد برخی متحدان اروپایی در مذاکرات پنهان و آشکار.
ونس ادعا کرد: «ایران نمیتواند سلاح هستهای داشته باشد» و رئیسجمهور گزینههای خود را باز نگه خواهد داشت.
او همچنین افزود: «تلاش میکنیم تا حد امکان از ابزارهای غیرنظامی استفاده کنیم.»
به طور کلی، سخنان معاون رئیسجمهور آمریکا نشان میدهد که رویکرد دولت ترامپ ترکیبی از دیپلماسی سختگیرانه با تأکید بر محدودیتهای هستهای و حفظ اهرم فشار نظامی در صورت لزوم خواهد بود، در حالی که بر جلوگیری از هرگونه تغییر در موازنه قدرت منطقهای به واسطه توسعه هستهای تأکید میشود.
