حدیث امام علی (ع) درباره فتنههای پیش از ظهور و غیبت حضرت مهدی (عج)
روایتی از امیرالمؤمنین علی (ع) که به غیبت حضرت مهدی (عج)، فراگیری فتنهها و حضور مخفی حجت الهی قبل از ظهور اشاره دارد.
بشارت امام علی (ع) درباره دوران غیبت و ظهور
این روایت شریف از امیرالمؤمنین علی علیهالسلام که خطاب به حُذیفة بن یمان بیان شده است، تصویری روشن از یکی از حساسترین دورانهای تاریخی شیعه، یعنی زمان غیبت حضرت مهدی (عج)، ارائه میدهد. امام ابتدا به حذیفه توصیه میکنند که حقایق و فضائل اهلبیت (ع) را تنها برای کسانی بیان کند که ظرفیت پذیرش آن را دارند. سپس به کوتاهی عمر مردم و روی کار آمدن ظالمان اشاره میکنند که منجر به شهادت اهل بیت (ع) یکی پس از دیگری میشود، تا نوبت به خاتم اوصیاء میرسد.
نقطه اوج حدیث، توصیف دوران غیبت است: “...حَتَّی إِذَا غَابَ الْمُتَغَیِّبُ مِنْ وُلْدِی عَنْ عُیُونِ النَّاسِ...” یعنی تا زمانی که آنکه باید غائب شود، از دیدگان مردم پنهان گردد. در این دوران، فتنه و بلا جامعه را فرا میگیرد، به شیعیان ناسزا گفته میشود و مردم به گمان باطل خود تصور میکنند که دیگر ** حجتی** وجود ندارد و امامت باطل شده است. این مرحله، دوران اوج غفلتها و انکار امامت است.
با این حال، حضرت علی (ع) بر حقیقت پایداری حجت الهی تأکید میورزند: “اما قسم به پروردگار علی، حجت خدا پایدار است”. این حجت الهی به شکلی پنهان در میان مردم در رفت و آمد است؛ در خیابانها حرکت میکند، در مجالس حضور مییابد و مأموریت الهی خود را در شرق و غرب عالم انجام میدهد؛ اما مردم او را نمیشناسند و بر او سلام میکند در حالی که مورد شناسایی قرار نمیگیرد. این حضور مخفیانه ادامه مییابد تا زمان موعود فرا رسد و «منادی از آسمان ندا دهد».
- تأکید بر ضرورت صبر و استقامت شیعیان در دوران فتنهخیز غیبت.
- اشاره به عدم درک عمومی از حضور مستمر امام غائب در جامعه بشری.
- تداوم امامت به عنوان یک حقیقت ثابت الهی برغم انکار مردم.
- زمان ظهور به عنوان روز شادی فرزندان و پیروان اهلبیت (ع) توصیف شده است.
- لزوم مراقبت در بیان حقایق به افراد ناشایسته.
به گفته امام علی (ع)، گمراهی مردم در دوران غیبت به حدی میرسد که حتی حضور زنده امام را منکر شده و گمان باطل میکنند که چراغ امامت خاموش شده است.
«میبیند ولی دیده نمیشود تا زمانی که وقتش (ظهورش) برسد و منادی از آسمان ندا دهد.»
نتیجهگیری این روایت، تقویت اعتقاد به مهدویت و یقین به بقای حجت خدا در سختترین شرایط است. این حدیث به مؤمنان میآموزد که حتی در اوج فتنهها، نور هدایت مخفیانه در میانشان جریان دارد و این انتظار، یک انتظار منفعلانه نیست، بلکه همراه با حضور فعال و نظارت مستمر امام غائب بر امور عالم تا زمان ظهور است.



