تحلیل خبرنگار وال‌استریت ژورنال از مذاکرات ایران و آمریکا

تحلیل مذاکرات ایران و آمریکا از دیدگاه وال‌استریت ژورنال

لورنس نورمن، خبرنگار وال‌استریت ژورنال، تحلیلی از چشم‌انداز مذاکرات مسقط بین ایران و ایالات متحده ارائه کرده است که تمرکز آن بر ماهیت آنچه در پشت درهای بسته رخ می‌دهد، است. وی تاکید می‌کند که مفروضات و بیانیه‌های رسمی دولتی اهمیتی ندارند و تنها نتایج ملموس در اتاق مذاکره تعیین‌کننده است. یکی از نکات کلیدی مطرح شده، موضع آمریکا در قبال تفکیک مسائل است؛ نورمن معتقد است که ایالات متحده به تفکیک مسائل مذاکراتی قائل نیست و احتمالاً خواهان یک «بسته کامل» شامل مسائل هسته‌ای، موشکی و حمایت‌های نیابتی خواهد بود.

در مقابل، استراتژی احتمالی ایران بر این محور استوار است که با نشان دادن انعطاف‌پذیری کافی در برنامه هسته‌ای، آمریکا را در فرآیندی متمرکز بر هسته گرفتار کند تا بحث موشک‌ها و نیروهای نیابتی به تعویق افتد یا اصلاً مطرح نشود. هدف اصلی ایران، «خریدن زمان» و دور کردن سایه اقدام نظامی اعلام شده است. این رویکرد تلاشی است برای جلوگیری از ورود به موضوعاتی که احتمالا امتیازات بیشتری از ایران طلب می‌کند.

• اهمیت مذاکرات غیرمستقیم و تمرکز بر مذاکرات مسقط به عنوان یک نقطه شروع بالقوه.
• موضع آمریکا تمایل به یک بسته جامع دارد در حالی که ایران بر اولویت‌بندی هسته‌ای اصرار دارد.
• اهمیت کاهش تحریم‌ها برای ایران و آمادگی برای مذاکراتی سریع، نه فرسایشی.
• تحلیل تنش بین رویکرد بایدن در اجتناب از جنگ و تهدیدهای تهاجمی پیشین ترامپ.

“بیانیه‌های رسمی دولت‌ها را فراموش کنید؛ فقط آنچه «داخل اتاق مذاکره» می‌گذرد اهمیت دارد.”

“گمان می‌کنم استراتژی ایالات متحده این خواهد بود که ایران را متقاعد کند که دونالد ترامپ قائل به جداسازی موضوعات (تفکیک پرونده‌ها) نیست؛ اینکه ترامپ درباره یک «بسته کامل» تصمیم خواهد گرفت.”

در نهایت، نتیجه هر دو طرف به میزان موفقیتشان در پیشبرد استراتژی مدنظرشان بستگی دارد. اگر ایران بتواند فشار را صرفاً بر موضوع هسته‌ای نگه دارد، به نوعی بلوف آمریکا را خوانده و تهدیدهای نظامی را کم‌اهمیت جلوه داده است. اما اگر آمریکا در اجرای سیاست «بسته کامل» موفق شود، ایران با تنگنای جدیدی در مذاکرات روبرو خواهد شد که می‌تواند خطوط قرمزش را نقض کند.