افروختن شب‌چراغ «مرگ یزدگرد» به پاس چهلمین روز درگذشت بیضایی با حضور تماشاگران

یادبود بهرام بیضایی با اجرای «مرگ یزدگرد»

به مناسبت چهلمین روز درگذشت زنده‌یاد بهرام بیضایی، نمایشنامه‌نویس برجسته ایرانی، نمایش «مرگ یزدگرد» به کارگردانی علیرضا چاوش بر روی صحنه تماشاخانه سنگلج به اجرا درآمد. این اجرای ویژه با استقبال تماشاگران همراه بود و آیین سنتی «شب‌چراغ» طی مراسمی خاص برگزار شد. زهرا شایان‌فر، روابط عمومی تماشاخانه سنگلج، ضمن ادای احترام به بیضایی، تماشاخانه سنگلج را پایگاه تئاتر ملی و مردمی معرفی کرد که همواره پذیرای آثار این هنرمند بوده است، از جمله نمایش‌هایی چون «پهلوان اکبر می‌میرد» و دیگر آثار بیضایی که در گذشته در این مکان اجرا شده‌اند.

معمولاً رسم است که شمع اجرای نمایش توسط یکی از بزرگان یا پیشکسوتان تئاتر افروخته شود، اما این بار بنا به رویکردی متفاوت و احترام به مخاطبان، تصمیم گرفته شد این مسئولیت به یکی از بانوان حاضر در میان تماشاگران سپرده شود، زیرا مردم را عامل روشن نگه داشتن چراغ سالن‌های تئاتر دانستند.

اهمیت آثار بیضایی و اجرای چاوش

علیرضا چاوش، کارگردان نمایش، تأکید کرد که آثار بهرام بیضایی جاودان هستند زیرا همواره بازتابی روشن از مردم این سرزمین را ارائه می‌دهند و نمایش «مرگ یزدگرد» نیز نمایشی برای مردم است. وی اشاره کرد که این اجرا حاصل شش یا هفت ماه تلاش مستمر گروه اجرایی است که با جانفشانی بازیگران در شرایط سخت اجتماعی و اقتصادی به ثمر نشسته است. چاوش ابراز امیدواری کرد که آنچه بر صحنه برده می‌شود، شایسته وقت تماشاگران بوده و حال خوبی را در کنار یکدیگر ایجاد کند.

• آیین «شب‌چراغ» به نشانه روشنایی صحنه و طلب برکت برای گروه اجرایی برگزار شد.
• این نمایش از سال ۵۸، یعنی زمان اولین اجرای آن توسط بیضایی، بارها بر روی صحنه رفته است.
• تماشاخانه سنگلج سابقه اجرای آثار متعددی از بیضایی را از جمله «میراث»، «ضیافت» و «سلطان مار» دارد.
• افروختن شمع اصلی اجرا به یک مادر از میان تماشاگران واگذار شد.
• نمایش «مرگ یزدگرد» در ساعت ۲۰ در تماشاخانه سنگلج به روی صحنه می‌رود.

“تنها شما هستید که چراغ سالن‌های تئاتر را روشن نگه می‌دارید.”

“آثار بهرام بیضایی جاودان است چون همواره بازتابی روشن از مردم این سرزمین را در آن می‌توان یافت.”

اجرای «مرگ یزدگرد» به کارگردانی علیرضا چاوش در تماشاخانه سنگلج، گامی در جهت گرامیداشت یاد و خاطره بهرام بیضایی و تأکیدی بر اهمیت پیوند تئاتر با جامعه و مردم است. سپردن سنت شب‌چراغ به یک بانوی عادی از جمع تماشاگران، نماد بارزی از ارزش‌گذاری به مخاطب به عنوان نگهدارنده اصلی فرهنگ و هنر محسوب می‌شود.